Mam elektryczne sny

 16latka żyje w zżartym małżeństwie, ono się rozpada, więc do wcześniejszych leków i niepewności dochodzi rozdarcie pomiędzy domami. Z tygla napięć wychodzi elegancko popierdolona, kopie się z rzeczywistością i młodszą siostrą, akceptacji szuka wszędzie, miłości rodzicielskiej uporczywie tam, gdzie nie ma najmniejszej szansy jej znaleźć. Ale nawet w takim niedostatku można znaleźć słodki moment, namiastkę.

Świetnie zrobiony, przejmujący, uniwersalny. Większość z nas dawno kończąc wiek nastoletni wciąż zbacza na manowce próbując nakarmić wewnętrzne głody jako i Eva.

Tytuł oryginalny: Tengo sueños eléctricos

Reżyseria: Valentina Maurel

Costa Rica, Francja, Belgia 2023

                                                                            Obejrzane na MAX

War Pony [Warszawski Festiwal Filmowy 2022]

 

Rdzenni Amerykanie, życie głównie na krawędzi, z próbami osiągnięcia jakiejś normy, ale bez wielkich marzeń, aby przetrwać, aby się nałoić, aby mieć na benzynę, chociaż w sumie łatwo ją ukraść. Oglądamy dwóch bohaterów z plemienia Oglala Lakota, jeden ma dwadzieścia kilka lat i kompulsywnie robi dzieci, drugi jest chłopcem na początku podstawówki. Film jest zrobiony w naturalnej formule, uczestniczymy w ich życiu w spokojny, nienachalny sposób. Lubimy bohaterów, trzymamy za nich kciuki. Dużą siła tego filmu jest prawda, ale również to, że reżyser oszczędzą nam hardcorowych dramatów o które przecież w takim świecie łatwo. Pomimo trudnej sytuacji życia w rezerwacie wychodzimy z tego filmu z odrobiną słoneczka.

Reżyseria: Gina Gammell 

Riley Keough

język angielski

USA 2022

Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2022

Blaze [Warszawski Festiwal Filmowy 2022]

 

Blaze ma 12 lat, bujną wyobraźnię i  ojca-marzenie każdej dziewczynki. W drodze do szkoły widzi gwałt na obcej kobiecie. Żeby poradzić sobie z traumą ucieka w świat wyobraźni, a konkretnie w objęcia smoczycy z którą przyjaźni się od dzieciństwa.

Film krąży między rzeczywistością, a światem wyobraźni Blaze. Ten drugi jest pełen kolorów, dźwięków, miękkości, jest uwodząco piękny, wychodzić się z niego nie chce.

Poruszająca historia obrony przed traumą, znajdowania w sobie siły do walki, rodzącej się kobiecości.

Moim kolejnym tatuażem będzie smoczyca <3

Reżyseria: Del Kathryn Barton

Australia 2022

język angielski

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2022

Blisko [Nowe Horyzonty 2022]

 

Raj dziecięcy. Dwóch chłopców mieszka w cudownych okolicznościach przyrody, są nierozłączni, jeżdżą razem na rowerach, biegają po lesie, śpią w jednym łóżku, mają ciepłe rodziny, są bardzo bliskimi przyjaciółmi, bardzo bardzo bliskimi jak komentuje koleżanka z klasy. Wakacje kiedyś się kończą, a wtedy chłopcy idą do szkoły, czyli trafiają do systemu i grupy i o ile system toleruje chłopców, którzy są nierozłączni i delikatni, o tyle grupa rówieśnicza jest bezwzględna.

Koniec raju. 

Delikatny, inteligentny, śliczny film o tolerancji, nietolerancji, o delikatności, o braku odporności, o dojrzewaniu.

"Girl" tego reżysera to był film, którym moja, wówczas 12 letnia! córeczka wkroczyła w filmową dorosłość, ku mojemu przerażeniu, a jej zachwytowi. No cóż, z Nowymi Horyzontami nie ma lekko.

Tytuł oryginalny: Close

Reżyseria: Lukas Dhont

produkcja: Belgia, Holandia, Francja 2022

języki: holenderski, francuski, flamandzki

Obejrzane na Nowych Horyzontach 2022

Przeskok [MDAG 2022]

 

Ameryka, której nie ma na bilboardach, ale często jest w dokumentach. Napatrzeć się na nią nie można. Jest w niej coś bezbrzeżnie smutnego, jakieś powolne umieranie od dnia urodzin. 

Teksas, nastolatki, dziewczyny. Jak w każdym społeczeństwie pod względem bezpieczeństwa, czy szacunku tuż za dziećmi i uchodźcami. Me too jest konceptem o którym dziewczyny nie słyszały i ich córki tez pewnie nie usłyszą. Niby wiedzą, że jak są niepełnoletnie to seks pełnoletniego z nimi jest zakazany, ale w praktyce oznacza tylko, że jak ludzie widzą, to jest zakazany, a jak była pijana, to nie jest gwałt. Prawo Teksasu.

Niektóre mają wsparcie od rodziny, niektóre są ofiarami własnej rodziny. Wszystkie szukają miłości, wsparcia i bezpieczeńtwa. Zanim znajdą, albo wyda im się, że znalazły, szukają radości, chcą być zauważone, chcą, żeby w ich życiu zdarzyło się cokolwiek. 

A na teksańskim zadupiu nie dzieje się absolutnie nic. Menu rozrywek: strzelanie, najebka, seks. Film o dojrzewaniu? Raczej o tym jak przetrwać i jak się uzbroić.

Ten film ma wdzięk.

Tytuł oryginalny: Cusp

Reżyseria: Isabel Bethencourt, Parker Hill

USA, 2021

język angielski

Obejrzany na 19 Millenium Docs Against Gravity 2022

Przystanek Ziemia [Nowe Horyzonty 2021]

 

Przystanek ziemia

Niezwykle zgrabny, ładnym uroczy, autentyczny film o dorastaniu. Ukraiński debiut.

MFF w Berlinie 2021 - najlepsza fabuła (Generation 14plus)

Tytuł oryginalny: Stop-Zemlia

Reżyseria: Kateryna Gornostai

Ukraina 2021

Język ukraiński

Obejrzane na Nowych Horyzontach 2021

Rocks [Nowe Horyzonty 2020]

 

Real queens fix each other crowns.

15 latki mieszkają we wschodnim Londynie, trochę rapują, trochę tańczą. Są tyglem etnicznym, pojawia się nawet Polka i Cyganie wysłani do Auschwitz. Są młode, dojrzewają, tworzą swoje damskie mini gangi, mają różne marzenia, są urocze. Rocks ma tylko niestabilną emocjonalnie matkę i małego brata. Pewnego dnia matka znika, a Rocks walczy oto by z bratem nie rozdzieliła ich opieka społeczna.

Uroczy, z miłym flow, dupy nie urywa.

Z miłych zachowań filmowych to pod nazwiskiem scenarzystki są podziękowania dla obsady i młodych londyńczyków, którzy współtworzyli ten film.

Skojarzenia filmowe:

Rafiki

Florida  project

American Honey

Skate kitchen

Reżyseria: Sarah Gavron

UK, 2019

język angielski głównie

Obejrzany na Nowe Horyzonty 2020

Jutro, albo pojutrze [DAG 2018]

„This Ain’t California” meets „Nawet nie wiesz jak bardzo Cię kocham” & „Boyhood”

12 lat, młody skejt filmuje swoich kumpli i siebie. Mieszkają w upadającym, amerykańskim. miasteczku. Łączy ich deska, dorastają, oglądamy ich z bliska, są otwarci, poranieni, ciągną za sobą swoje traumy.

Terkot kółek, dobra muzyka, blanciki, piwko, rozmowy o wszystkim.

Mistrzowski film, inteligentny, wciągający, prawdziwy, poruszający.

Skojarzenia filmowe:

To nie jest Kalifornia

Skate kitchen

Skatepark królów

Tutaj bardzo ładna recenzja tego filmu

Tytuł oryginalny: Minding the Gap

Reżyseria: Bing Liu

USA, 2018

język angielski

Obejrzane na Docs Against Gravity 2018

Wyrzutki [DAG 2020]

Chłopaki rozrabiają, są z trudnych. Rodzin, sami dostają wpierdol i nie pozostają dłużni.

Ich ostatnią szansą przed poprawczakiem jest wyjazd do ośrodka resocjalizacyjnego, gdzie w pięknych okolicznościach przyrody ciężko fizycznie pracują uczą się i prowadzą terapeutyczne rozmowy ze swoją opiekunką.

Kiedy spod twardej skorupy nastolatka z kartoteką wyłazi mały, spłakany, przestraszony chłopiec to oczywiście porusza.

Film nic nie urywa, ale jw.

Tytuł oryginalny: Punks

Reżyseria: Maasja Ooms

Holandia 2019

język holenderski

Obejrzane na Docs Against Gravity 2020

      

Babyteeth

Milla ma 16 lat, jest nieatrakcyjna, wkurwiona i chora na raka. Moses jest starszy, imponujący, ma dziary na twarzy diluje i ćpa. Jest dla Milli bogiem. Tata psychiatra, mama przetrącona pianistka, która żyje na haju na receptę. 

Zderzenie światów, dojrzewanie, miłość,  odrzucenie, gorycz, śmierć.

Zgrabna, ujmująca formuła, świetnie się ogląda, porusza.

Tytuł oryginalny: "Babyteeth"

Reżyseria: Shannon Murphy

Australia 2019

język angielski

Lady Bird [Q2020]

Dziewczyna dojrzewa w Sacramento, katolickiej szkole, pod okiem zimnej matki, i najczulszego ojca na świecie.

Film o dojrzewaniu i toksycznych relacjach, uroczy, nawet łezkę uroniłam, bardzo estetyczny, dobrze zrealizowany, idealny jako kino familijne dla starszych dzieci/młodszych i starszych nastolatek.

Dla mnie banalne, nie umywa się do innych filmów o dojrzewaniu, które z radością pochłaniam.

Idealne na lock down.

Tutuł oryginalny: Lady Bird

Reżyseria: Greta Gerwig

USA, 2017

Obejrzane: Quarantine 2020

American Honey [AFF 2016]

Busik pełen bezpańskich 20latków, skejciki, pojechane laski, jadą przez stany i sprzedają prenumeraty kolorowych magazynów. 

Muzyka im przygrywa, aż nóżka lata i główka się kiwa, tańczą bardzo, bardzo 

 i głośno śpiewają, czyli bliscy sercu memu są  :)

Wdzięczna to historia, płynąca ładnie, ucieczka, miłość jest i poszukiwania i marzenia i seks, ładny lub nie tak bardzo. Siła, a jednocześnie słabość początku życiowych podróży.

Jest tu biedna Ameryka, i porzucane dzieci i kino drogi i zabawa, która jest lekiem na całe zło i dojrzewanie, które jest wiadomo jednym wielkim znakiem zapytania. Sasha Lane jest najpiękniejsza, nie można przestać patrzeć, ścieżka dźwiękowa nosi, klimat podróży busem przez Amerykę niesie i raduje duszę

Jeden recenzent się nudził, moje córki mówiły, że to dramat, ale ja, jak wyżej :)

Ze ścieżką dźwiękową nie rozstaję się do tej pory.

Reżyserka "Fish tank” filmu z serii koniecznie.

Skojarzenia filmowe: Florida Project, Skate Kitchen & much more, tylko nie mam ich jeszcze na swoim blogu

Reżyseria: Andrea Arnold

USA 2016

język angielski

Obejrzane:  American Film Festival 2016

Nie ma nas w domu

Mama, tata, syn, córka. Mama pielęgniarka, tata imał się wszystkiego teraz wchodzi w nowy etap zawodowy, syn, nastolatek, graficiarz, córeczka, słodki rudzielec.

Ricky, próbuje wyprowadzić rodzinę na prostą i zostaje kurierem. Wydawałoby się, że zatrudnia się w formie kurierskiej, ale nie, wchodzi w układ z korporacyjna mafią. Mafia ssie do ostatniej kropli i nie odpuszcza. Ricky się zażyna, jego żona też, dzieci siedzą w domu same, urocza para, która tworzą zaczyna obumierać, rodzinę zaczyna żreć korozja przerażenia o przetrwanie, umęczenia, wiecznego niepokoju.

Abbie będąc pielęgniarką zagląda w oczy zaniedbanemu, choremu nieszczęściu. Podmywa pozostawionych samym sobie staruszków, którzy dnie spędzają patrząc w okno w oczekiwaniu na pielęgniarkę, która pomoże im wstać.

Tradycyjny, piękny Loach z dużo czujniejszym zakończeniem niż „Ja, Blake”

Jak to ładnie napisał Michał Wałkiewicz/Filmweb: „rodzi się w sercu ten rodzaj gniewu, o który chyba chodziło”

Skojarzenia filmowe: mój ukochany, bułgarski: Hristo i Ja, Blake

Reżyseria: Ken Loach

UK 2019

język angielski

Cudowne tu i teraz [AFF2019]

Amerykańska prowincja, popularny wśród dziewczyn balangowicz wchodzi w relacje z dobrą, cichą uczennicą. Są krok przed studiami, czyli potencjalnym pierwszym krokiem w dorosłość. Oboje mają toksyczne zaplecze rodzinne. Z jednej strony jest matka obarczająca córkę swoją niemocą i lenistwem, z drugiej tatuś pajac alkoholik, swoją drogą jest to częsty motyw rodzinny na tym festiwalu. 

Dorastanie, prowincja, uwalnianie się od toksycznych rodzin.

Wdzięczny, zgrabny, uroczy, bystry film.

Tytuł oryginalny: The Spectacular Now  Reżyseria: James PonsoldtUSA 2013język angielski

Nagrody:Seattle IFF 2013 - Futurewave Youth Jury AwardSundance FF 2013 -Nagroda Specjalna Jury

Obejrzane na American Film Festival 2019

Najlepsze lata [Nowe Horyzonty 2019]

Uroczy 13latek ma kiepskie klimaty w domu i szuka ucieczki. Znajduje w towarzystwie okolicznych skatów. Przechodzi szybki kurs dojrzewania i uczy się robić tricki.

Uroczy, ciepły, stylowy. Lata 90te, czyli najlepiej :) Coś w temacie deski jest, że zawsze daje dobro :)

Oglądajcie i radujcie się :)

Opis festiwalowy

A jeżeli jeszcze nie widzieliście to koniecznie:

"Skate Kitchen"

"Jutro, pojutrze"

"This ain't California"

"Skatepark Królów"

I 90sowo:
"Gimmie the Loot"

Oryginalny tytuł: Mid90s

Reżyseria: Jonah Hill

USA 2018

Język angielski

Zwierzenia nastolatków [MDAG 2019]

Mają kilkanaście lat i są yuotuberami, na tapecie mają makijaże, fryzury, problemy rodzinne, złamane serca, brak samoakceptacji, dojrzewające ciała z którymi same problemy.

Uroczy film, poruszające to dziecięce zagubienie w tym dorosłym ciele. Wstrząsająca boleść osamotnienia, niezrozumienia, a wszystko transmitowane do innych nastolatków wpatrzonych w monitory.

Ciekawe dla dużych, krzepiące dla małych.

Tytuł oryginalny: In My Room
Reżyseria: Ayelet Albenda
Izrael, USA, Wielka Brytania, 2017
Język angielski

Rafiki [WFF]

Kenia, związki homoseksualne są nielegalne, karane do 14 lat więzienia, nie są też oczywiście akceptowane społecznie. Oglądamy historię dojrzewających lesbijek. Historia jest trochę dramatyczna, ale też słodka, urocza i romantyczna. 

Cały film jest cukierkowo kolorowy, wszędzie cudowne tkaniny, wszędzie kolory szaleją. 

Zena i Kiki, ich miłość oglądamy są najpiękniejsze pod słońcem, uroczo, naiwno słodkie zbliżenia twarzy, oczu, rozchylonych ust są absolutnie przecudowne.

Jest to pierwszy kenijski film pokazany w Cannes. Festiwalowy to on za bardzo nie jest, ale jest w nim coś uroczego.

Kenia, 2018

Tytuł oryginalny: Rafiki
Reżyseria:  Wanuri Kahiu
Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018

Polegaj na mnie [NH2018]

Charley ma 15 lat,mieszka z ojcem, ojciec lubi zabalować, matka tak lubiła zabalować, że ślad po niej zaginął. Chłopiec jest dobry, spokojny i nie wymaga niczego, kocha ojca i swoją nędzną egzystencję, ale pewnego dnia ktoś zaproponuje mu pracę przy koniach i te konie wyzwalają w chłopcu silne, niczym nie zmącone uczucie miłości, ciepła, bliskości. W pewnym momencie chłopcu zostaje już tylko koń, dorośli wykruszają się po drodze i chłopiec wyrusza w drogę przez dolinę śmierci, żeby odnaleźć swoją ciotkę, jedyną osobę u której liczy na oparcie.

Zagubienie chłopca balansującego pomiędzy dzieckiem, a dorosłym, osamotnienie, porzucenie, potrzeba miłości, bliskości. Piękny, poruszający film, polecam

Wielka Brytania 2017
Tytuł oryginalny: Lean on Pete

Reżyseria: Andrew Haigh
Scenariusz: Andrew Haigh, Willy Vlautin

Nagrody: MFF w Wenecji 2017 - najlepszy młody aktor (Charlie Plummer); Heartland Film 2018 - Truly Moving Picture Award; International Cinephile Society Awards 2018 - ICS Award

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 29 sierpnia 2018

Mektoub. Moja miłość: pieśń pierwsza [NH2018]

Lazurowe Wybrzeże, gorące lato, lata 90te, zjeżdżają się na wakacje, mają dwadzieścia kilka lat, mają arabskie korzenie, spędzają czas na plaży, w knajpach, klubach, tańczą, jedzą, gadają, śmieją się, uprawiają seks, albo się do niego przymierzają.

Gorące, kipiące zdrową, piękną seksualnością, radosne, łapczywe, głośne prawie trzy godziny. Piękni mężczyźni (no dobra jeden ;) piękne kobiety, piękne ciała. Żywiołowe, dwudziestokilkuletnie rozpoznawanie świata, wchodzenie w relacje, badanie terenu. Lata 90te z hiciorami, że nóżka lata :)

Uroczy sposób kręcenia, konwersacje się toczą, nieprzerwanie, seks trwa, tańce na barze również, wszystko wybrzmiewa i pozostawia człowieka w radosnym rozedrganiu z dużym apetytem na życie. Chociaż tak naprawdę nic się tam nie dzieje poza latem na Lazurowym Wybrzeżu.

Ciekawostką jest, że został uznany w Wenecji za kontrowersyjny ze względu na nagość. No i chwalmy Pana za te wszystkie piękne, ogniste  ciała, uśmiechy, długie włosy.

Francja, 2017Tytuł oryginalny: Mektoub. My Love: Canto uno

Reżyseria: Abdellatif Kechiche
Scenariusz: Abdellatif Kechiche, Ghalia Lacroix

Nagrody: MFF w Wenecji 2017- Mouse d'Oro Award

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 28 lipca 2018

Letnia szkoła życia [NH2018]

La Ciotat to miasto portowe, kiedyś tętniące życiem. Teraz w stoczni wśród nieruchomych dźwigów maluje się luksusowe jachty. Po mieście bez przyszłości szwenda się młodzież, że użyję słowa za którym wlecze się prawicowy smrodek, „multikulti”. Dostają szansę pracy ze znaną pisarką nad kryminałem, wspólnie piszą książkę, która zostanie opublikowana.

Laurent Cantret zrobił bardzo dobry film „Klasa” i klimat obu filmów jest podobny.

Interesujące, prawdziwe, wciągające studium wybuchania konfliktów, niechęci międzyludzkich opatrzonych potem etykietą ksenofobii. Bardzo ciekawe rozmowy, awantury, obserwacje. Do tego dojrzewanie, seksualność. 

Z ciekawostek w La Ciotat nakręcono jeden z pierwszych filmów „Wjazd pociągiem na stację w La Ciotat” Braci Lumiere

Warto.

Francja, 2017Tytuł orginalny: L'atelier
Reżyseria: Laurent Cantet
Scenariusz: Robin Campillo, Laurent Cantet

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 27 lipca 2018