Pokazywanie postów oznaczonych etykietą taniec. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą taniec. Pokaż wszystkie posty

sobota, 5 września 2020

A gdyby to była miłość [DAG 2020]


Międzynarodowa grupa tancerzy pracuje nad spektaklem „Crowd” Gisele Vienne, lata 90te, rave. Widzimy ich z ciasnej perspektywy, praca z ciałem, jego ekspresją, przekładaniem własnych doświadczeń na sytuacje ze scenariusza. Poruszają się, lub rozmawiają, lub ćwiczą ruch przywołując emocjonalne sytuacje w których każdy z nas zna. Żeby znaleźć moment o którym mowa, każdy musi zajrzeć w głąb siebie, czasami do koszyczka z emocjami, którym nie chcemy się przyglądać, do sytuacji na tyle niepokojących, że przykryliśmy je juz dawno toną innych, łatwiejszych wrażeń.  

Tancerzy widzimy na scenie, w kuluarach,  mówią o sobie ze skryptu, potem o sobie sobie. Nie wiadomo gdzie jest granica i czy ma ona dla nich znaczenie. Na scenę przenoszą prawdziwe emocje, ale scena też tworzy kolejne emocje, które mogą przejść do życia, a może nie.

Niezwykle subtelny, wciągający, interesujący obraz zmysłowości, emocji, pożądania, strachu.

Taniec oczywiście jest niezwykłym bohaterem tego filmu i napatrzeć się nie można.



Tytuł oryginalny: 
Si c'était de l'amour
Reżyseria: Patric Chiha
Francja, 2020
Język: angielski



poniedziałek, 30 marca 2020

American Honey [AFF 2016]



Busik pełen bezpańskich 20latków, skejciki, pojechane laski, jadą przez stany i sprzedają prenumeraty kolorowych magazynów. 

Muzyka im przygrywa, aż nóżka lata i główka się kiwa, tańczą bardzo, bardzo 
 i głośno śpiewają, czyli bliscy sercu memu są  :)

Wdzięczna to historia, płynąca ładnie, ucieczka, miłość jest i poszukiwania i marzenia i seks, ładny lub nie tak bardzo. Siła, a jednocześnie słabość początku życiowych podróży.

Jest tu biedna Ameryka, i porzucane dzieci i kino drogi i zabawa, która jest lekiem na całe zło i dojrzewanie, które jest wiadomo jednym wielkim znakiem zapytania. Sasha Lane jest najpiękniejsza, nie można przestać patrzeć, ścieżka dźwiękowa nosi, klimat podróży busem przez Amerykę niesie i raduje duszę

Jeden recenzent się nudził, moje córki mówiły, że to dramat, ale ja, jak wyżej :)

Ze ścieżką dźwiękową nie rozstaję się do tej pory.


Reżyserka "Fish tank” filmu z serii koniecznie.

Skojarzenia filmowe: Florida Project, Skate Kitchen & much more, tylko nie mam ich jeszcze na swoim blogu




Reżyseria: Andrea Arnold
USA 2016
język angielski

Obejrzane:  American Film Festival 2016


wtorek, 15 października 2019

And Then We Danced [WFF 2019]



Merab od dziecka tańczy tradycyjne tańce gruzińskie, zawsze z tą samą dziewczyną, która poniekąd jest jego dziewczyną ale jakimś zbiegiem okoliczności, kiedy ma mozliwość skonsumowania związku nie rzuca się w tym kierunku, ale kiedy do grupy dołącza przystojny i zbuntowany Irakii rzeczy nabierają zupełnie innej dynamiki.

Dla Meraba taniec jest pasją, ale i szansą na lepsze życie, takie w którym nie trzeba się bać, że wyłączą prąd. Ćwiczy do upadłego, do krwi jak to w balecie. Piękno, energia, ruch, życie, a wszystko w pijanej w sztok, konserwatywnej Gruzji, gdzie ślub i wesele można zorganizować w dwa dni, a nawet trzeba, żeby uratować honor panny młodej. 

Jak to filmy taneczne jest pięknie, jak to filmy o nieakceptującym świecie jest smutno. główny bohater i jego przyjaciel są przepiękni i oczu oderwać od nich nie można.



Reżyseria: Levan Akin
Gruzja, Francja, Szwecja, 2019
jezyk gruziński

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2019







poniedziałek, 22 października 2018

Break [WFF]


Francuski breakdance + love story. Świetne sceny tańca, chyba takich jeszcze nie widziałam, piękni ludzie, świetne stylówki, prosto z kina popędziłam do Footlockera :)

Fabuła mizerna, jak to większość tanecznych filmów, boleśnie banalne dialogi, może się bronić jako film młodzieżowy, ale na pewno nie festiwalowy.


Francja, 2018
Tytuł oryginalny: Break It All 
Reżyseria: Marc Fouchard
Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018

poniedziałek, 15 października 2018

Łaskotki [WFF]


Francuska rodzina, śliczny domek, basenik w ogrodzie, dziewczynka tańczy w balecie, czuły tata, wstrętna matka, uroczy wujaszek, który lubi łaskotać małe dziewczynki.

Film jest psychoterapią reżyserki, ma zabawno lekka formułę, która na początku mnie drażniła, ale na tyle porusza, że lekka formuła podbija potem bolesność. Reżyserka gra w nim samą siebie, co ma swoje wady i zalety. Jest się w tym filmie do czego przyczepić, jest pewna drewnianość i potknięcia, ale jest wstrząsający. Pokazuje wszystko z czym spotkać się może molestowane dziecko. I cudowna dziewczynka.


Francja 2018
Tytuł oryginalny: Les Chatouilles
Reżyseria: Andréa Bescond, Eric Métayer
 Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018




Jesteśmy gorączką [WFF]



Kolumbia, slumsy, mafia, tancerze.


Obłędne sceny tańca, napatrzeć na tancerzy się nie można, piękne zdjęcia slumsów, portów, nędzy z bidą. Fabularnie Bollywood.




Kolumbia, Argentyna 2018
Tytuł oryginalny: Somos calentura
Reżyseria: Jorge Navas

 Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018

środa, 1 sierpnia 2018

Climax [NH2018]



Przyjmijmy, że Bernheim otwiera pokój pt „Piekło”, rozkręca imprezę, zamyka drzwi i rozpyla LSD w dużym stężeniu. Taka to zabawa Gaspara. Słychać lata 90te, ale nie te radosne jak w Mektoubie, tylko transowe, intensywne, mroczne. Jest erotycznie, szaleńczo, na stracenie. 

"Ciała gną się jak żarówki neonów, aż rozprysną niczym szkło.” Adriana Prodeus (NH)

I absolutnie, nieprawdopodobnie, z butów wyrywające sceny tańca cudownie filmowane.

Tancerze: Sofia Boutella, Romain Guillermic, Souheila Yacoub, Kiddy Smile, Claude Gajan Maull, Giselle Palmer, Taylor Kastle

To jest niewątpliwie ciekawy obraz, ale dla odpornych na ciągnący się przez kilkadziesiąt minut narkomański upadek.



Francja, 2018
Tytuł oryginalny: Climax
Reżyseria: Gaspar Noé
Scenariusz: Gaspar Noé
Choreografia: Nina McNeely

Nagrody: MFF w Cannes 2018 - Nagroda C.I.C.A.E.

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 31 lipca 2018