Blisko [Nowe Horyzonty 2022]

 

Raj dziecięcy. Dwóch chłopców mieszka w cudownych okolicznościach przyrody, są nierozłączni, jeżdżą razem na rowerach, biegają po lesie, śpią w jednym łóżku, mają ciepłe rodziny, są bardzo bliskimi przyjaciółmi, bardzo bardzo bliskimi jak komentuje koleżanka z klasy. Wakacje kiedyś się kończą, a wtedy chłopcy idą do szkoły, czyli trafiają do systemu i grupy i o ile system toleruje chłopców, którzy są nierozłączni i delikatni, o tyle grupa rówieśnicza jest bezwzględna.

Koniec raju. 

Delikatny, inteligentny, śliczny film o tolerancji, nietolerancji, o delikatności, o braku odporności, o dojrzewaniu.

"Girl" tego reżysera to był film, którym moja, wówczas 12 letnia! córeczka wkroczyła w filmową dorosłość, ku mojemu przerażeniu, a jej zachwytowi. No cóż, z Nowymi Horyzontami nie ma lekko.

Tytuł oryginalny: Close

Reżyseria: Lukas Dhont

produkcja: Belgia, Holandia, Francja 2022

języki: holenderski, francuski, flamandzki

Obejrzane na Nowych Horyzontach 2022

Matthias i Maxime

Przyjaciele z dzieciństwa, rosną, idą w różne strony, jeden jest intelektualistą, drugi ciotą, trzeci wychowany z elitarnym domu, czwarty z liszajem i matką heroinistką. Jarają blanty, grają w kalambury, mają ze sobą bratersko organiczną relację. Niby wszystko jest dopowiedziane, ale niektóre rzeczy nie dają się dopowiedzieć, bo z jednej strony jest życie, z drugiej niewygodne pożądanie.

Potoczysta relacja z uroczego życia towarzyskiego, cudowne, dowcipne dialogi. Na jej tle rozgrywa się dramat z matką (wiadomo) i melodramat męsko męski (wiadomo również).

Prawdopodobnie mój ulubiony film Dolana, zgrabny, uroczy, potoczysty, romantyczny, nienarzucający się, poruszający. Taka impresja o tym jak to życie pobolewa, jak się wchodzi w dorosłość i na chuj.

Tytuł oryginalny: Matthias et Maxime

Reżyseria: Xavier Dolan

Kanada 2019

język francuski

Obejrzane w kinie Muranów

Berlin, Barcelona (2018)

Kiedyś byli zgrana ekipą, studiowali razem, spędzali czas, sypiali ze sobą, minęły lata i pojawił się dystans. Jedni tęsknią za starym, inni są już zupełnie gdzie indziej. Coś co wygląda na imprezowy wypad do Berlina zamienia się w serię bolesnych pojedynków. Kameralna historia, delikatna, niełopatologiczna o tym, że ludzie są czasem blisko, a czasem daleko i czasami ma się płonne nadzieje, a czasami boli.

Zręczne, inteligentne, melancholijne.

Tytuł oryginalny: "Les distàncies”
Hiszpania, 2018
Reżyser: Elena Trape