Dwanaście księżyców [Nowe Horyzonty 2025]

 

Sofia jest kobietą, architektą, partnerką, chce mieć dziecko, ale lubi też balangę po bandzie. Kocha swoje projekty, ale trudno jej czasem utrzymać się w pionie. Pędzi przed siebie bez opamiętania. W końcu nie uda się już dołożyć kolejnych klocków do chwiejącej się od dawna Jengi – wszystko zaczyna się walić. Sofia nie ma już wzlotów i upadków, tylko jazdę bez trzymanki, najniżej jak można. 

Hipnotyzujący, mięsisty, wciągający, piękny.

Tytuł oryginalny: Doce Lunas

Reżyseria: Victoria Franco

Meksyk 2025

Obejrzane w ramach Nowych Horyzontów 2025

Tereza37 [WFF 2020]

 

Tereza boi się wszystkiego, jest najbardziej kwadratową osobą jaką widziałam. Nikt nie pasuje do niej, ona nie pasuje do nikogo. Boi się mówić, śmiać, patrzeć, oddychać, nawet stać się boi. Aseksualna, niewygodna dla samej siebie. Mąż gapi się w telewizor, ona próbuje zajść w ciążę, ale z tym też jej nie po drodze. W końcu sięga po zaskakujące środki, żeby się rozmnożyć. Po drodze spotyka różnych mężczyzn, jest w tych spotkaniach niezgrabna do granic możliwości niezgrabieństwa. Ona po prostu nie ma pojęcia jak być. I następuje w tym jej życiu. taki jeden, jedyny moment, kiedy tej pokrace pewien mężczyzna daje coś dzięki czemu na jedną, małą chwilę ona wie jak się śmiać i płakać i śpiewać włoskie piosenki.

Smutna historia o kobiecie niepasującej.

Reżyseria: Danilo Serbedzija

Chorwacja 2020

język chorwacki

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2020