Srebrenica, lipiec 1995 roku, ponad 8000 zabitych głównie mężczyzn. Strefa bezpieczeństwa (co brzmi jak żart) obóz ONZ, to tam biegli się schronić muzułmanie uciekając przed Serbami. Przepełniony obóz nie wpuszczał już kolejnych przerażonych, ludzie walczyli o wejście do środka jak o życie. A potem tuż za ogrodzeniem obozu ONZ mężczyźni oddzieleni od kobiet zostali zapakowani do autokarów, którymi zawieziono ich na miejsce rozstrzelania, zagazowania. Taka historia już w środku, a nie na obrzeżach Europy. A potem latami czekanie, że może wrócą skądś zaginieni mężowie i synowie, a potem rozpoznawanie szczątków, a potem ciężarówki trumien wracające do swoich miejscowości, a potem pogrzeby, a potem cmentarze, rzędy białych nagrobków. Trzy osoby, które widzimy w filmie przetrwały masakrę, wróciły, mieszkają w swoich domach sprzed wojny. Ten film nie jest reportażem, jest raczej szansą na ponowną kontemplację Srebrnicy.
Poruszona ziemia, to jest to co widać na zdjęciach satelitarnych i tam właśnie szukano i znaleziono masowe groby ofiar.
Tytuł oryginalny: Disturbed Earth
Reżyseria: Kumjana Novakova, Guillermo Carreras-Candi
