Kryminalna historia, misternie zapleciona, z czarnym cudnym poczuciem humoru. Duża rodzina oparta o majątek ojca spotyka się na jego urodzinach. Podczas imprezy następuję małe Festen w gabinecie seniora rodu. Potem zaczyna się dochodzenie i z uśmiechniętych, eleganckich twarzy zaczyna wylewać się brudek.
W listopadzie w polskich kinach. Idealne na rodzinny wieczór filmowy.
Poruszające studium upadającego narkomana, a za nim ciągnących się zwłok rodziny. Narkoman z wrodzonym narkomanom wdziękiem podnosi się i upada, za nim tą sinusoidą podąża cała rodzina. Teraźniejszość miesza się z retrospekcjami. Rozbita rodzina, syn zostaje z ojcem i tworzą z przyszywaną mamą cudowną komórkę rodzinną, jest inteligentna miłość, czułość, opieka. I ten młody, piękny, uzdolniony, obiecujący chłopak jeszcze pod czujnym, tolerancyjnym okiem ojca zaczyna zabawę z metaamfetaminą. Potem jest tyko lepiej.
Piękne, poruszające, obserwujemy rzecz z pozycji bardzo kochającego ojca, to jego piękny syn upada, a on nie może mu pomóc. Chyba najbardziej rozczulające są ich relacje rodzinne, łyżkami można je jeść i każdy by tak chciał.
Film powstały na podstawie pamiętników ojca i syna, które stały się bestsellerem.
Reżyser zna się na trudnych relacjach rodzinnych i uzależnieniach. Jego filmy to świetny „Boso, ale na rowerze” i prostszy, ale bardzo poruszający „W kręgu miłości”
Ciekawostki: Karen Barbour - „The Affair”, Timothée Chalamet - „Call Me By Your Name”, „Lady Bird”, "W deszczowy dzień w Nowym Jorku"
Oryginalny tytuł: Beautiful BoyReżyseria: Felix van GroeningenUSA 2018 język angielski Nagrody: MFF w Chicago 2018 - najlepszy film Obejrzane na American Film Festival 2019
Cynthia odziedziczyła po dziadku miecz z czasów wojny secesyjnej, zdemenciały dziadek do miecza dołącza list w którym opisuje historie miecza, która ma udowodnić, że Konfederaci wygrali wojnę. Cynthia i jej partnerka próbują sprzedać miecz w lombardzie. Znajdujemy się znowu na amerykańskiej prowincji i w teoriach spiskowych dotyczących również tego, że ziemia jest płaska. Szczodry internet ma teorię na każdy temat, wspiera każda ideologię i koncepcje bogatym materiałem „dowodowym”. Przypadkowa gromada ludzka usiłuję na mieczu zarobić duże pieniądze, ale średnio im to idzie za to my bawimy się przednio. Urocza satyra na wszystko, dowcipnie, ciepło, zalatuje Woody Allenem. Ciekawostka: Michaela Watkins i Jillian Bell - ten świetny duet widziałam na festiwalu aż w dwóch filmach, „Miecz zaufania” i "Brittany Runs a Marathon"
Tytuł oryginalny: Sword of Trust Reżyseria: Lynn Shelton USA 2019 język angielski
Nagrody:
FF Sidewalk 2019 – Nagroda Publiczności FF Traverse City 2019 – Nagroda Founders (najlepszy amerykański film fabularny)
Obejrzane na American Film Festival 2019
Connie i Nick, bracia, jeden jest drobnym cwaniaczkiem, którzy wierzy w swoje debilne pomysły wejścia w posiadanie dużych pieniędzy, drugi niedorozwinięty, który próbuje nadążyć za pomysłami w których realizację jest wciągnięty przez brata. Connie bardzo kocha swojego brata, poszedłby za nim w ogień, niestety jego plany napadu na bank powodują, że Nick trafia do więzienia i zaczyna się rozpaczliwa batalia wyciągnięcia go stamtąd. Rzecz dzieje się w ciągu mniej więcej doby i kiedy zaczyna się równia pochyła wypadków, zdarzenia zaczynają pędzić z oszałamiająca prędkością, w rytm pulsującej muzyki, Connie wpada na coraz to nowe, coraz bardziej idiotyczne pomysły, żeby uratować Nicka, spotyka na swojej drodze wachlarz postaci, które łączy z nim to, że wszyscy są ludźmi żyjącymi na mniejszym lub większym marginesie społecznym. Jak taniec po kwasie zapierdala noc, a Connie ciągle ma nadzieję, że któryś z jego planów wypali.
Coś z mojego ulubionego wątku nóg spętanych czymś, jakąś zapisaną w DNA porażką i niestygnącą nadzieją, że uciekniesz od planu wytyczonego przez pozycje społeczną.
Zabawne, tragiczne, wciągające, hipnotyzujące.
Ciekawostka: film wyreżyserowali bracia
Skojarzenia filmowe: „Noc na ziemii”, „Taksówkarz”,
Tytuł oryginalny: Good Time
Reżyseria: Benny Safdie, Josh Safdie
USA 2017
język angielski
Nagrody: MFF w Cannes 2017 – Cannes Soundtrack Award
Jak to zwykle komedie o papieżach są przezabawne. Oglądamy wariacje na temat tego jak wybrano Ratzingera, jak abdykował, jak na sławnym balkonie pojawił się Franciszek, najbardziej lewacki papież mojego życia. Komedia jest urocza, inteligentna, ciepła. Portretuje ostatnich papieży w bardzo ciekawy sposób.
Bardzo dobra rozrywka, a dla zainteresowanych temat źródło wiedzy na temat życiorysu Franciszka.
Wyprodukowany przez Netflixa więc będzie pewnie wkrótce do obejrzenia i na małym ekranie na pewno da radę.
Skojarzenia filmowe: „Habemus Papam"
Tytuł oryginalny: The Two Popes Reżyseria: Fernando Meirelles USA 2019 język angielski
Nagrody: Heartland Film 2019 - Truly Moving Picture Award Obejrzane na American Film Festival 2019
Amerykańska prowincja, popularny wśród dziewczyn balangowicz wchodzi w relacje z dobrą, cichą uczennicą. Są krok przed studiami, czyli potencjalnym pierwszym krokiem w dorosłość. Oboje mają toksyczne zaplecze rodzinne. Z jednej strony jest matka obarczająca córkę swoją niemocą i lenistwem, z drugiej tatuś pajac alkoholik, swoją drogą jest to częsty motyw rodzinny na tym festiwalu.
Dorastanie, prowincja, uwalnianie się od toksycznych rodzin.
Wdzięczny, zgrabny, uroczy, bystry film.
Tytuł oryginalny: The Spectacular Now Reżyseria: James PonsoldtUSA 2013język angielski Nagrody:Seattle IFF 2013 - Futurewave Youth Jury AwardSundance FF 2013 -Nagroda Specjalna Jury Obejrzane na American Film Festival 2019
Prowadzący program dla dzieci, uroczy, przemiły, wchodzący w kontakt, naiwny Pan Rogers versus cyniczny, opancerzony, penetrujący swoich odbiorców dziennikarz Esquire Lloyd Vogel. Z jednej strony cukierkowy świat z pacynkami i słodkimi głosami prowadzących, z drugiej strony ojciec alkoholik, zerwane kontakty rodzinne, wściekłość.
Interesujący proces znajdowania wspólnego pola obu światów.
Film ma scenariusz idealny, jest interesujący, diluje z dylematami życia każdego i opowiada o słodyczy, naiwności, optymiźmie, czyli bardzo uncool zjawiskach.
Przesłodki, uroczy, mi wszedł, krytycy pieją.
Tytuł oryginalny: "A Beautiful Day in the Neighborhood"
Milwaukee, Vic jest drugim pokoleniem rosyjskich emigrantów, ma prace i trzyma się jej kurczowo. Jest kierowcą busa przewożącego pasażerów specjalnej troski. Wózki inwalidzkie, upośledzenia różnego typu. Niestety Vic nie jest człowiekiem, który może po prostu wstać rano i pójść do pracy. Przed pracą musi obudzić dziadka z lekką demencją, raczej nie może spuszczać go z oka bo dziadek szczególnie lubi przyrządzać kurczaka. Po drodze spotyka różnych ludzi, którzy potrzebują jego wsparcia. Więc pędzi, bez przerwy próbując wywiązać się ze wszystkich swoich zobowiązań. Wydaje się to być układanką niemożliwą do pogodzenia. Pędzimy z Viciem przez warsztaty dla niepełnosprawnych i konkurs talentów, pogrzeb starej Rosjanki na który trzeba podwieźć całą gromadę rosyjskich ciotek, matkę, rozgoryczoną pianistkę, która wszystko robiła dla swoich dzieci, protesty uliczne. Film o tym jak bardzo rzeczywistość spętuje ci nogi, ale też o tym jak te pęta są twoim krwioobiegiem. Film jest komedią, dramatem, nostalgią. Doskonale obsadzony naturszczykami, prawdziwy, dynamiczny do zmęczenia. To najlepszy film jaki widziałam do tej pory na AFF.
Tytuł oryginalny: Give Me Liberty Reżyseria: Kirill Mikhanovsky USA 2019 język angielski, rosyjski Obejrzane: American Film Festival 2019
Wybucha epidemia AIDS, a z nią podnosi łeb homofobia. Trup ludzki ściele się gęsto i wrogość społeczna narasta. Jest rok 1983, w San Francisco powstaje pierwszy odziała dedykowany chorym na AIDS. Wprowadza rewolucje w opiece nad chorymi, pielęgniarki pracują bez kombinezonów ochronnych, dają pacjentom ciepło i dotyk. Szybko orientują się, że ich oddział to praktycznie hospicjum i dają z siebie wszystko zapewniając pacjentom tyle ciepła ile można w ostatnich chwilach ich życia. Dramatyczny wątek we współczesnej historii. Wstrząsające, piękne, ciekawe. Z ciekawostek: ilu Amerykanów zmarło na AIDS zanim Reagan publicznie użył tego słowa?
Tytuł oryginalny: 5B Reżyseria: Dan Krauss USA 2018 język angielski Obejrzane: American Film Festival 2019
Przesłodka, prosta amerykańska komedia romantyczna o fatalnie prowadzącej się grubasce, która zaczyna trenować do maratonu. Żarty są fajne, żenady nie ma, wzruszenia są.
Zostawia w dobrym humorze i potrzebie pobiegania :)
Nagroda Publiczności w Sundance 2019, well, ale faktycznie uroczy film :)
Ciekawostka: Michaela Watkins i Jillian Bell - ten świetny duet widziałam na festiwalu aż w dwóch filmach, „Miecz zaufania” i "Brittany Runs a Marathon"
Oryginalny tytuł: Brittany Runs a Marathon
Reżyseria: Paul Downs Colaizzo
USA, 2019
język angielski
