Koncert na dwoje [KFF]

Jerzy Maksymiuk, geniusz, dyrygent, kompozytor. Jego układ nerwowy to partytury rozrysowane na granatowo i czerwono. Nie ma w jego życiu spostrzeżenia, które nie byłoby przesycone muzyką, dźwiękiem, harmonią. Poza byciem geniuszem, jest niezwykłym człowiekiem, który na przestrzeni lat nie stracił dziecięcej szczerości, spontaniczności, prawdziwości. 

Odnosił niezwykłe sukcesy, dyrygował wybitne utwory, ale codzienność i organizacja to nie są jego mocne strony i tę stronę życia od 14 lat zabezpiecza jego żona. Wyznacza mu grafik wszelkich poczynań, ustala co i kiedy je, w co się ubiera, z kim spotyka, jest na wszystkich próbach, wypełnia tą część egzystencji w której on jest bezradny.

Film jest uroczy, zabawny, interesujący.

Publiczność Warszawskiego festiwalu Filmowego 2018 nagrodziła go w kategorii Dokument.

Polska, 2018

Tytuł oryginalny: Koncert na dwoje
Reżyseria: Tomasz Drozdowicz

Obejrzany na Krakowskim Festiwalu Filmów  Dokumentalnych 2018

MIłość bezwarunkowa [KFF]

Babcia/Radio Maryja i wnuczek/homoseksualista, kochają się na zabój. Babcia jest z Jezusem za pan brat, ale krew jej w żyłach krąży żywo, trzyma zdjęcia starych absztyfikantów i wie, że kiepska noc z partnerem może popsuć humor na resztę dnia. Co się dzieje z niechęcią do obcego kiedy ten obcy zbliża się do ciebie.

Urocza historia intymna, ujmująca w swojej intymności, ale też uniwersalna, prawie podręcznikowa lekcja nietolerancji i tolerancji. Wesoła i wzruszająca, mądra. Babcia mistrz świata, ogląda się ją świetnie. W obecnych, brunatnych czasach powinna być szkolną lekturą obowiązkową.

W pełni zasłużony Złoty Lajkonik, chociaż tutaj może powinien to być jednorożec ;)

Rafał Łysak, gratulacje! I nie zapominaj odwiedzać babci :)

Polska, 2018
Tytuł oryginalny: Miłość bezwarunkowa
Reżyseria: Rafał Łysak

Obejrzany na Krakowskim Festiwalu Filmowym 2018

Over the limit [KFF 2018]

Margarita ma 20 lat, jest Rosjanką i trenuje gimnastykę artystyczną, przed nią kolejne konkursy, a kluczowym występem jest olimpiada w Rio de Janeiro. Przygotowują ją dwie trenerki. Jakie, tego nie da się opowiedzieć, to trzeba zobaczyć. Dziewczyna jest młoda, ma chłopaka, ma rodzinę, jest rozdarta między obozem pracy treningowej, a życiem. Jeśli ktoś tak jak ja, nie ma żadnej taryfy ulgowej dla katowania ludzi celem zdobycia tytułu mistrzowskiego, to będzie to woda na jego młyn.

Klasycznie poprowadzony dokument, w dobry, oszczędny sposób. Nadaje się dla starszych dzieci pomimo, że język trenerki jest soczysty.

Ciekawostka z Q&A z reżyserką: w filmie oglądamy najskuteczniejszą, najbardziej efektywną trenerkę na świecie. Tak, że tak :)

Polska, 2017 (premiera światowa 15 listopada 2017 r. na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych IDFA w Amsterdamie)
Reżyseria i scenariusz: Marta Prus
Zdjęcia: Adam Suzin

Film zdobył cztery nagrody na Krakowskim Festiwalu Filmowym 2018: Srebrny Lajkonik dla najlepszego filmu dokumentalnego, Srebrny Róg dla reżysera najlepszego pełnometrażowego filmu dokumentalnego, Nagrodę Publiczności i Nagrodę Specjalną w konkursie ogólnopolskim ufundowaną przez Krajową Izbę Producentów Audiowizualnych.

Obejrzany 3 czerwca 2018 r. na Krakowskim Festiwalu Filmowym.

Biała mama [KFF 2018]

Rosja, Alina ma piątkę ciemnoskórych dzieci z Etiopczykiem i nowego partnera. Tworzą ciepłą, wyluzowaną, bliską rodzinną gromadę, łyżkami ich można chrupać. Upchnięci w blokowiskowej klitce, radzą sobie za pomocą piętrowych łóżek i zmianowego systemu spożywania posiłków, ale pianino się mieści i poczucie humoru też. Alina chciałaby urodzić dziecko swojemu mężczyźnie, ale to niemożliwe, więc decydują się na adopcję. Z nieznanych nikomu przyczyn nie wybiera fajnego, normalnego chłopca, tylko takiego z problemami psychicznymi. Tłumaczy swojemu synowi, że on jest podobny do niej. I zaczyna się prawdziwe piekiełko.

Świetny film, o macierzyństwie, o rodzinie, o miłości, o bliskości, o oddaniu, o potrzebach, o kompromisie, o granicach, o wszystkim.

Okropnie prowadzone Q&A, ale temat na tyle ciekawy, że musiałam dowiedzieć się czegoś więcej o rodzinie i ciągu dalszym historii.

Rosja, 2018
Reżyseria: Zosya Rodkevich, Evgeniya Ostanina

Film obejrzany 2 czerwca w Kinie pod Baranami podczas Krakowskiego Festiwalu Filmowego, na którym otrzymał rekomendację do Europejskiej Nagrody Filmowej.

George Michael: wolność. Wersja reżyserska [KFF 2018]

„Freedom” to Mona Lisa funku :)

George Michael tuż przed śmiercią skończył film o sobie. Dobrze się go ogląda, ciekawie jest zajrzeć głębiej w piosenki, przy których przeskakałam kawałek lat dziewięćdziesiątych. Background niektórych całkiem mnie zaskoczył. Ciekawi i ładni ludzie ciekawie o nim opowiadają. Nóżka się kręci. Zobaczyć jak wygląda Christy Turlington <3 Zobaczyć jak wygląda Linda Evangelista ….

Oczywiście trudno nazwać ten film dokumentem o Georgu Michaelu, to raczej jego życiowa eksplikacja.

Wielka Brytania, 2018
Reżyseria: George Michael, David Austin

Obejrzane 2 czerwca 2018 r. w kinie Mikro w Krakowie podczas Krakowskiego Festiwalu Filmowego. Film startował w konkursie DocFilmMusic.

Miłość bezwarunkowa [KFF 2018]

Babcia/Radio Maryja i wnuczek/homoseksualista, kochają się na zabój. Babcia jest z Jezusem za pan brat, ale krew jej w żyłach krąży żywo, trzyma zdjęcia starych absztyfikantów i wie, że kiepska noc z partnerem może popsuć humor na resztę dnia. 

Co się dzieje z niechęcią do obcego kiedy ten obcy zbliża się do ciebie?

Urocza historia intymna, ujmująca w swojej intymności, ale też uniwersalna, prawie podręcznikowa lekcja nietolerancji i tolerancji. Wesoła i wzruszająca, mądra. Babcia mistrz świata, ogląda się ją świetnie :) W obecnych, brunatnych czasach powinna być szkolną lekturą obowiązkową.

W pełni zasłużony Złoty Lajkonik na Krakowskim Festiwalu Filmowym 2018, chociaż tutaj może powinien to być jednorożec ;)

Rafał Łysak, gratulacje! I nie zapominaj odwiedzać babci :)

Polska 2018
Reżyseria, scenariusz, zdjęcia i muzyka: Rafał Łysak

Objerzane 3 czerwca w Małopolskim Ogrodzie Sztuki w Krakowie.