Hawa została wydana za mąż w wieku 13 lat za mężczyznę starszego o 30 lat. Dziś ma 52 lata i opiekuje się swoim zdemenciałym, roszczeniowym mężem, który całe dnie spędza, leżąc i popijając herbatę, zawsze podawaną przez kogoś innego.
Po latach milczenia i podporządkowania Hawa postanawia nauczyć się czytać i pisać. Pomaga jej w tym wnuczka, która już zna alfabet. Nawet decyduje się ufarbować siwe włosy. Haft to jej pasja – i sposób na przetrwanie. Zaczyna marzyć o własnym małym biznesie.
Zahra, 14-letnia wnuczka Hawy, zabrana od matki po rozwodzie, ucieka przed przemocą domową. Matka ma już nową rodzinę, nowe dzieci – Zahra trafia pod opiekę babci.
Obie – Hawa i Zahra – zaczynają podnosić się z popiołów. Ale wtedy do władzy wracają Talibowie. Zamykają kobiety w domach. Odbierają im prawo do edukacji. Zabierają kobietom życie.
Najiba Noori filmuje swoją rodzinę z czułością i uwagą przez pięć lat. Gdy sytuacja staje się zbyt niebezpieczna, znika z kadru – by chronić siebie. Ale zostaje film. Film, który pokazuje, jak wygląda świat, gdy kobiety muszą znów zamilknąć.
Wstrząsające. Czułe. Pełne rozpaczy i miłości.
Tytuł oryginalny: Writing Hawa
Reżyseria: Najiba i Rasul Noori
Afganistan 2025
