Pewnego razu w Trubczewsku [WFF 2019]

Przy ulicy Konsomolskiej w Trubczewsku mieszka radosna pyza, swoje jurne ciało przyobleka w kwieciste sukienki. Dzierga najbrzydsze przedmioty świata, jakby pijany smok wyrzygał kolorową włóczkę w równe wzory. Kto będzie oglądał niech zwróci uwagę na jej największe dzieło, czyli serwetkę z której wystają łabądki. W domu oddany mąż i wstrętna teściowa, za płotem kierowca tira, całkiem, całkiem. I dzieje się, wszyscy cierpią, pożądanie wodzi na manowce, a wszystko w pięknych okolicznościach przyrody i zmiennych pór roku, głęboki śnieg, piękne słońce, płodna ziemia.

Ciepło i z pochyleniem nad słabościami, o miłości i pożądaniu w całkiem przyzwoitej rosyjskiej wsi. Taki stary Almodovar na rosyjska miarę.

Reżyseria: Larisa Sadilova

Rosja 2019

język rosyjski

Obejrzane: Warszawski Festiwal Filmowy 2019

Człowiek, który wszystkich zaskoczył [Nowe Horyzonty 2019]

Najpierw zbliżenie: para, dotyk, sensualność, lekkość, bliskość, potem szerzej: domek w błocie, kaczki na podwórku, wstrętny ojciec, ziemniaki i jakieś gówno z puszki, pełna perspektywa: podgniła wiocha, kłusownicy, wódeczka i znowu blisko, mężczyzna ma raka i chce być z tym sam, nie chce współczucia, litości, pocieszania, wspomnień, nic nie chce, „odpierdolcie się, właśnie, że będę chodził w sukience”

Wiem, że umrę więc spełnię marzenia (wedle opisu festiwalowego, jakoś nie sądzę), umieram, więc uciekam od stada, chce być sam bo w umieraniu jestem sam, idzie po mnie śmierć, przebiorę się w sukienkę, może mnie nie zauważy (zasłyszane na sali po filmie)

Niezwykle sugestywny, mocny, przejmujący, interpretacji i poziomu przyjmowania go można mieć ile wlezie.

Koniecznie.

Może być szansa na Sputniku.


Opis festiwalowy

Tytuł oryginalny: Человек, который удивил всех
Reżyseria: Natasza Merkulowa, Aleksiej Czupow
Rosja, 2018
Język rosyjski