Prawie 30 lat temu powstał pomysł stworzenia kanału telewizyjnego poświęconego wyłącznie muzyce i wydawało się to absurdem
Muzykę się grało w radio, a nie pokazywało w telewizji. Po co patrzeć na muzykę?
Logo MTV to brudnopis logo przeznaczony do wyrzucenia, pierwszy reklamowy filmik to materiał NASA bo był za darmo.
Na początku operatorzy kablówki nie byli tym kompletnie zainteresowani i kazali sobie płacić za puszczanie tego kanału, nisko budżetowego kanału nie było na to stać. Wymyślono więc kampanię w której wielkie gwiazdy wypowiadają zdanie „I want my MTV” i podają numer do operatora kablówki. Podziałało.
I nagle okazało się, że ludzie jak zahipnotyzowani gapią się w dość beznadziejne z dzisiejszego punktu widzenia teledyski. Że wygląd artysty ma znaczenie, że sposób w jaki się ubiera wpływa na fanów i kreuje gusta.
A potem okazało się, że MTV jest białe, bo tylko biali grają rocka. Ciekawostka taka historyczna. Czy może być bardziej rockowa solówka niż popisy Stevena Tylera w „Walk This Way” Run D.M.C.? No i jakoś się biel rozrzedziła powoli i wtedy po raz pierwszy biały chłopak z dobrej rodziny mógł z podziwem patrzeć na swojego czarnego idola.
To była rewolucja, a film ogląda się z ogromną przyjemnością.
Reżyseria: Tyler Measom, Patrick Waldrop
USA 2019
język angielski
