Blaze [Warszawski Festiwal Filmowy 2022]

 

Blaze ma 12 lat, bujną wyobraźnię i  ojca-marzenie każdej dziewczynki. W drodze do szkoły widzi gwałt na obcej kobiecie. Żeby poradzić sobie z traumą ucieka w świat wyobraźni, a konkretnie w objęcia smoczycy z którą przyjaźni się od dzieciństwa.

Film krąży między rzeczywistością, a światem wyobraźni Blaze. Ten drugi jest pełen kolorów, dźwięków, miękkości, jest uwodząco piękny, wychodzić się z niego nie chce.

Poruszająca historia obrony przed traumą, znajdowania w sobie siły do walki, rodzącej się kobiecości.

Moim kolejnym tatuażem będzie smoczyca <3

Reżyseria: Del Kathryn Barton

Australia 2022

język angielski

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2022

Przeskok [MDAG 2022]

 

Ameryka, której nie ma na bilboardach, ale często jest w dokumentach. Napatrzeć się na nią nie można. Jest w niej coś bezbrzeżnie smutnego, jakieś powolne umieranie od dnia urodzin. 

Teksas, nastolatki, dziewczyny. Jak w każdym społeczeństwie pod względem bezpieczeństwa, czy szacunku tuż za dziećmi i uchodźcami. Me too jest konceptem o którym dziewczyny nie słyszały i ich córki tez pewnie nie usłyszą. Niby wiedzą, że jak są niepełnoletnie to seks pełnoletniego z nimi jest zakazany, ale w praktyce oznacza tylko, że jak ludzie widzą, to jest zakazany, a jak była pijana, to nie jest gwałt. Prawo Teksasu.

Niektóre mają wsparcie od rodziny, niektóre są ofiarami własnej rodziny. Wszystkie szukają miłości, wsparcia i bezpieczeńtwa. Zanim znajdą, albo wyda im się, że znalazły, szukają radości, chcą być zauważone, chcą, żeby w ich życiu zdarzyło się cokolwiek. 

A na teksańskim zadupiu nie dzieje się absolutnie nic. Menu rozrywek: strzelanie, najebka, seks. Film o dojrzewaniu? Raczej o tym jak przetrwać i jak się uzbroić.

Ten film ma wdzięk.

Tytuł oryginalny: Cusp

Reżyseria: Isabel Bethencourt, Parker Hill

USA, 2021

język angielski

Obejrzany na 19 Millenium Docs Against Gravity 2022

Rose gra Julie [Nowe Horyzonty 2020]

 

Adoptowana dziewczynka, gwałt, kobieca solidarność jest w tym filmie. Magia wsparcia, porzucenia, odzyskania, wyparcia, gniewu, zemsty.

Pełna napięcia historia dziewczynki, która odnajduje swoich biologicznych rodziców i poznaje historię swojego poczęcia.

Dobrze się ogląda, świata do góry nogami nie wywraca.

Tytuł oryginalny: 

Rose Plays Julie

Reżyseria: Joe Lawlor, Christine Molloy

Irlandia,UK,2019

język angielski

Obejrzane na Nowych Horyzontach 2020

Malowany Ptak [WFF 2019]

Bella Tar meets Bałabanow & Smarzowski. „Róża” to przy Ptaku komedia romantyczna. Tutaj czerwone lampki ostrzegawcze, kto nie chce, nie lubi, nie może takich rzeczy oglądać, niech nie wpada na pomysł oglądania.

Żydowski chłopiec idzie przez piekło i spotyka każde zło świata jakie możemy sobie wyobrazić, okrucieństwo, dewiacje seksualne, poziom zaawansowany. To piekło, to wsie Europy Wschodniej podczas drugiej wojny światowej. A taka wieś to chuć, wódka, przemoc, walka o przetrwanie, ciemnogród. Podczas swojej tułaczki czasem trafia na śladowe ilości dobra. Nawet trafia na miłość w tym piekle. Nabiera wiedzy z zakresu ideologii szamańskiej, Jezusa Chrystusa i komunizmu. 

Czarno biały, z cudowną, mroczną wsią, lasami, wodami, wszystkim, piękne kadry, małe chatki i zło w każdym zakątku najpiękniejszego obrazka.

3 godziny, wychodzi się przeprasowanym z napięcia i bardzo intensywnych kadrów, tam nie ma oddechu, a jak jest, to czai się za nim jeszcze większe zło. Ma ogromną odwagę, siłę i piękno w obrazie piekielnym.

Tytuł oryginalny: The Painted Bird
Reżyseria: Václav Marhoul
Czechy, Słowacja, Ukraina 2019
język czeski, niemiecki, rosyjski

Kobieta pracująca [WFF2018]

Mąż otwiera restaurację, która nie może się rozkręcić, żona dostaje propozycję świetnej pracy, ale w nielimitowanych godzinach, już to jest niezbyt ok, lepiej by było gdyby poszła do gorszej pracy, ale tak, żeby móc dzieci odbierać z przedszkola. Idzie do pracy, tam jest szef, lepiej się zna na tym jak powinna się ubierać, czesać, nie omieszka jej podszkolić w temacie. Wraca do domu, tam jest mąż, który tez ma dla niej, głupiej parę dobrych rad i wytycznych.
Szef sunie z wywalonym bebechem, w lekko rozchełstanej koszuli, ona popierdala w starannym koczku, opiętej spódnicy i obcasikach.

Całe życie drepce, żeby wszystkich zaspokoić.

Co powinna zrobić jak szef okaże się mieć lepkie łapki? Przecież stara się robić co do niej należy, a jak nie wychodzi to jest jej wina.

Ładna opowieść o pięknej, zgnojonej kobiecie. Tylko nie tak gnojonej, że przemoc domowa, tylko tak normalnie, cywilizowanie, po prostu ma się postarać.

Izrael, 2018

Tytuł oryginalny: Isha Ovedet 
Reżyseria:  Michal Aviad
Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018