EVERYTIME

 O śmierci, o stracie, o tym jak się z nią żyje. Temat klasyka, ale "Everytime" jest inny niż wszystkie. Sama śmierć jest cicha, oglądamy ją z dystansu, we wschodzącym słońcu, przez mgiełkę MDMA. Osierocona rodzina. Widzimy ją dopiero wtedy kiedy w żałobę wkracza normalność. Nie oglądamy szoku, pierwszej rozpaczy, pogrzebu. Spacer na grób, jeden z wielu. Jest ich troje, każde stara się przetrwać inaczej. Razem, osobno, rozmawiają, albo nic nie mówią, starają się o niej zapomnieć, albo ją przywołać. Uciec w świat wyobraźni, bo nie można udźwignąć rzeczywistości. Ten film zostawia bardzo dużo przestrzeni, nie domyka, nie podsumowuje, krąży między rzeczywistością, a fantazją, miesza czas, a może nie miesza. Majstersztyk.

Reżyseria: Sandra Wollner

Berlin 2026

Nowe Horyzonty o "Everytime"

Muchy [Nowe Horyzonty 2026]

 

Mucha bzyczy i rozbija Oldze idealny porządek rzeczy. Zepsuta winda, zniszczony paznokieć, wszystko to zmusza ją do wyjścia poza normę i wpuszczenia do domu obcego. Co prawda pozostawia go za murem zakazów, ale nieoczekiwane zbiegi okoliczności rozszczelniają go i wyciągają na wierzch rzeczy, których Olga nie chciała wypuszczać.

Po męskiej stronie historii jest ojciec, najpoczciwszy z możliwych i syn, trochę łobuziak z wielkim sercem i pasją do gier.

Ważnym bohaterem filmu jest automat z grą „Cosmic Defenders Pro”. Jest miejscem pojednania, zapomnienia, ucieczki.

Trochę śmiechu, trochę łez, trochę magii - najlepiej. Heart warming, a jednocześnie dobry na Nowe Horyzonty, co się prawie nie zdarza.

I Teresita Sanchez - brakuje mi odpowiednich przymiotników :)

Tytuł oryginalny: "Moscas"

Reżyseria: Fernando Eimbcke

Meksyk, 2026

                         Obejrzałam na Nowych Horyzontach 2026

Yo (Miłość jest zbuntowanym ptakiem) [Millenium Docs Against Gravity 2026]

 

Anna ma 24 lata, kiedy poznaje swoją przyjaciółkę Yo, która ma lat 73. Ich relacja jest bardzo silna i bardzo głęboka. Kiedy Yo umiera, Anna, przez 10 lat, odtwarza w miniaturze dom swojej przyjaciółki. Mieszka w nim marionetka Yo. Anna pozostaje we wnętrzach, które były dla niej tak ważne, jej dzieci rosną słuchając historii o Yo.

Poruszająca historia żałoby i żegnania się z osobą, z miejscem, z bliskością. Koniecznie

Tytuł oryginalny: Yo (Love is a Rebellious Bird)

Reżyseria: Anna Fitch, Banker White

USA 2026

Obejrzałam na Millenium Docs Against Gravity 2026

Mleko [Nowe Horyzonty 2024]

 

Robin poznajemy kiedy musi urodzić martwe dziecko. Wychodzi ze szpitala, dziecka nie ma, ale mleko w piersiach jest. Trzeba je ściągnąć, żeby nie zrobiły się zatory. Co potem z nim zrobić? Wylać? Co czujesz wylewając mleko, które miało trafić do ust twojego dziecka? 

Jak rozmawiać o stracie dziecka? Z kim? A może lepiej nie rozmawiać? Może lepiej pomilczeć w grupie osób, które też kogoś straciły? A jak już się namilczycie, to może dobrze jest się pośmiać z niczego?

Mądry film o przeżywaniu żałoby i o mleku w piersiach.

Tytuł oryginalny: Melk

Reżyseria: Stefanie Kolk

Holandia 2023

Obejrzałam na Nowych Horyzontach 2024

Dziwna droga [Warszawski Festiwal Filmowy 2023]

 

David przylatuje z Lizbony do Brazyli, żeby pokazać swój film na festiwalu filmowym. Snuje się po swoim rodzinnym miasteczku, spotyka kolegów, myśli o ojcu z którym kontakt urwał mu się kilka lat temu. Przyleciał na kilka dni, ale zastał go tam lock down, więc utyka. Zamykają się hotele i musi szukać innego miejsca i tak trafia pod dom swojego ojca. Następne dni są próbą odnalezienia sobie samego, odrobienia zaległości, pożegnania, żałoby. O tym, że jeśli masz w sobie ten nieukojony ból, pustkę, to każda metoda jest dobra, żeby ukoić siebie samego.

Bardzo delikatny, mądry, nieoczywisty film. 

Tytuł oryginalny: Estranho Caminho

Reżyseria: Guto Parente

Brazylia 2023

                                                   Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2023

Jeden rok, jedna noc [Nowe Horyzonty 2022]

 

Fajna para, Francuska i Hiszpan idą sobie do klubu na koncert, z najbliższymi przyjaciółmi. Są ładni, weseli, inteligentni. Tyle, że ten klub to Bataclan i mamy rok 2015. 

Mądra, interesująca, uniwersalna opowieść o radzeniu obie z traumą, o wypełnianiu pustki o wyparciu, o tolerancji. Oczywiście mocny bo to była właśnie ta noc.

Tytuł oryginalny:  Un año, una noche

Reżyseria: Isaki Lacuesta

Hiszpania, Francja 2021

język francuski, hiszpański

                                    Obejrzane na Nowych Horyzontach 2022

Biały, biały dzień [Nowe Horyzonty 2019]

Na pięknym islandzkim zadupiu, samotny starszy mężczyzna, ze zduszoną rozpaczą i wściekłością usiłuje uporać się z ranami jakich doznał, rany są zwyczajne, codzienne, pospolite, nie, że wywieźli mu rodzinę do Auschwitz, ale on się dusi, jest za słaby na życie, miłość, zdradę. Jego światełkiem w tunelu jest wnuczka, w zasadzie gwiazda tego filmu. Jest uroczym, mądrym, charakternym dzieckiem. Napatrzeć się na nią nie można. 

Historia jest pięknie poprowadzona, intensywna, poruszająca. 

Kto nie widział „Zimowych braci”, koniecznie. 

Opis festiwalowy

Hlynur Pálmason niewątpliwie jest reżyserem na którego kolejny film będę bardzo czekać.

Tytuł oryginalny: Hvítur, Hvítur Dagur
Reżyseria: Hlynur Pálmason
Islandia, Dania, Szwecja, 2019
Język islandzki