Fantastyczna kobieta [NH 2017]

Marina, wysokie obcasy, mocny makijaż, solidne ramiona i dużo starszy od niej Orlando. Kochają się, ale kiedy Orlando nie może już bronić własnych wyborów życiowych, pełne prawo do niego mają była żona i brat. Marina miota się, walczy o swoją pozycję, o psa, o prawo do obecności. 

Mądry, stylowy, smutny, a nawet rozpaczliwy, zgrabny, dobrze się ogląda, ale nic mi nie urwało.

Chile, 2017
Tytuł oryginalny: Una mujer fantástica
Reżyseria: Sebastián Lelio

Scenariusz: Sebastián Lelio, Gonzalo Maza
Oscar 2017 - najlepszy film nieanglojęzyczny; Srebrny Niedźwiedź, Nagroda Teddy i Nagroda Jury Ekumenicznego na MFF Berlin 2017

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 2017

Bliskość [NH 2017]

Kaukaz, żydowska rodzina, ojciec z córką prowadzi warsztat samochodowy, w pierwszych kadrach widzimy ich ciaśniutko i w zasadzie kadr się zbytnio nie poszerza. Między nimi jest ciepło, potem w kadr wchodzi odpychajaca matka, która wstydzi się córki w spodniach, potem brat, pomiędzy rodzeństwem jest znowu ciepło i niepokojąco blisko. Tak ich oglądamy z bliska, żyją w żydowskiej wspólnocie, na Kaukazie, córka szuka bliskości poza plemieniem i poza regułami. I zdarza im się nieszczęście i w ramach swojej bliskości dobrej lub złej i ciasnoty próbują przetrwać. 

Duszny film, mięsisty, bardzo dobry i debiut 26-latka.

Rosja, 2017 (polska premiera: 9 marca 2018)
Reżyseria: Kantemir Bałagow
Scenariusz: Kantemir Bałagow, Anton Yarush

Nagroda Międzynarodowej Federacji Krytyki Filmowej (FIPRESCI) - najlepszy film sekcji 'Un Certain Regard' na MFF Cannes 2017.

Obejrzany na festiwalu Nowe Horyzonty 2017.

Niemiłość [NH 2017]

Rozpadające się małżeństwo, toksyczni rodzice, dojmująca samotność, serca zmiażdżone na prawo i lewo i boli, ojć jak boli, upadek, ból, brak nadziei. Upadają ludzie, upada Rosja, chociaż biegnie do przodu?

Zwiagincew, odetchnąć się nie da. Koniecznie.

To film z mojej dziesiątki najlepszych w 2017 r.

Rosja, 2017 (premiera kinowa w Polsce 2 lutego 2018)
Reżyseria: Andriej Zwiagincew

Scenariusz: Oleg Negin, Andriej Zwiagincew
W rolach głównych: Aleksiej Rozin i Mariana Spiwak
Dystrybucja w Polsce: Against Gravity

Koń turyński [NH 2017]

Arcydzieło. 

Minimalistyczny, czarno biały z powtarzającą się niepokojąco sekwencją muzyczną, płaskowyż, nieustająca wichura, chata, ojciec, córka, koń i ziemniaki. 

Obowiązkowy. Nawet jak ma się nie podobać, nawet jak: "ale o co chodzi, ale dlaczego tak długo". Należy przestać zadawać sobie te nikomu niepotrzebne pytania i posiedzieć z tym filmem z pełnym oddaniem.

Tadam!

Węgry, 2011
Reżyseria: Béla Tarr
Scenariusz: Béla Tarr, László Krasznahorkai
Nagroda Grand Prix Jury - Srebrny Niedźwiedź i nagroda FIPRESCI na MFF w Berlinie w 2011 r.


Obejrzany we Wrocławiu podczas 17. MFF Nowe Horyzonty w sierpniu 2017 r. 

Ana, mon amour [NH 2017]

Spotykają się na studiach, chodzą na koncerty, palą jointy, uprawiają seks, tworzą związek, konfrontują się ze swoimi chorobami, rodzinami, czasem. Rewelacyjna historia o relacjach, mocna, wyrazista, naturalistyczna. Seks kończy się wytryskiem, a przedawkowanie leków kupą gówna, nie ma, że miło. 

Ten sam reżyser uraczył mnie kiedyś rewelacyjną „Pozycją dziecka” - historia toksycznej, zaborczej matki, co ciekawe w „Ana, mon amour” taka postać też jest :) 

Świetny film, doskonały początek NH 2017.

Rumunia, 2017
Reżyseria: Calin Peter Netzer
Scenariusz: Calin Peter Netzer, Cezar Paul Badescu, Iulia Lumânare
Zdjęcia: Andrei Butică
Film nagrodzony Srebrnym Niedźwiedziem na MFF w Berlinie w 2017 r.

Obejrzany we Wrocławiu podczas 17. MFF Nowe Horyzonty w sierpniu 2017 r. 

120 uderzeń serca [NH 2017]

Lata 90-te, Paryż, epidemia AIDS. Grupa aktywistów Act Up próbuje zmusić do działania rząd i koncerny farmaceutyczne. Rząd wykonuje nibydziałania, koncerny pracują nad podniesieniem cen leków, które wprowadzą, a ludzie umierają. Cudowny moment na to, żeby łeb podnosiły wszelkie homofobiczne uprzedzenia, czyli kara boska, choroba gejów etc. Rządy pieniądza jak nigdy robią niezwykłe wrażenie, po jednej stronie śmierć w stolicy mody, czyli nie w okolicach równika, w krajach objętych wiecznym konfliktem wojennym czy strefą głodu, tylko w środku cywilizacji, a po drugiej przestronne sale konferencyjne, faceci w nieskazitelnych garniturach wciskający marketingową gadkę, która usprawiedliwa nieudzielanie pomocy umierającym. 

Uniwersalne. Widzimy tamte czasy, działania aktywistów (bardzo ciekawe dyskusje na temat podejmowanych akcji, walki wewnętrzne) i love story ze śmiercią w tle. Bardzo nastrojowy homoseksualny klimat, poczucie humoru. Jest wzruszający, wstrząsający, spłakać się można. Polecam.

Francja, 2017
Scenariusz i reżyseria: Robin Campillo
Grand Prix, Nagroda Specjalna i nagroda FIPRESCI na MFF w Cannes w 2017 r.

Obejrzany na 17. MFF Nowe Horyzonty w sierpniu 2017 r.

Lato 1993 [NH 2017]

Hiszpania, Frida ma 6 lat, straciła rodziców i zaczyna życie w rodzinie swojego wuja. Strata rodziców, patchworkowa rodzina, pogodzenie wszystkich wątków, w zasadzie nikt do końca nie wie co robić. Dziewczynka boksuje się w sobie z trudnymi uczuciami z zazdrością patrząc na przyszywaną siostrę, która jest pączkiem w maśle. 

Mądre, czujne, bardzo dobre. Film bez żadnej skuchy z niesamowitym zakończeniem.

Hiszpania, 2017
Reżyseria i scenariusz: Carla Simón
W głównej roli Laia Artigas.

Film obejrzany we Wrocławiu w 2017 r. podczas 17. MFF Nowe Horyzonty.