Rocks [Nowe Horyzonty 2020]

 

Real queens fix each other crowns.

15 latki mieszkają we wschodnim Londynie, trochę rapują, trochę tańczą. Są tyglem etnicznym, pojawia się nawet Polka i Cyganie wysłani do Auschwitz. Są młode, dojrzewają, tworzą swoje damskie mini gangi, mają różne marzenia, są urocze. Rocks ma tylko niestabilną emocjonalnie matkę i małego brata. Pewnego dnia matka znika, a Rocks walczy oto by z bratem nie rozdzieliła ich opieka społeczna.

Uroczy, z miłym flow, dupy nie urywa.

Z miłych zachowań filmowych to pod nazwiskiem scenarzystki są podziękowania dla obsady i młodych londyńczyków, którzy współtworzyli ten film.

Skojarzenia filmowe:

Rafiki

Florida  project

American Honey

Skate kitchen

Reżyseria: Sarah Gavron

UK, 2019

język angielski głównie

Obejrzany na Nowe Horyzonty 2020

Ulica Gentryfikacji 1 [DAG 2020]

„Piękno jest obietnicą szczęścia” pisze Stendhal, na to Serge kontynuuje myśl: „Czyli brzydota jest obietnicą śmierci”

Serge mieszka pod mostem, ma piękny widok na rzekę i dużo książek w swojej dziupli.

Ulica Hoxton, Londyn. W latach 50tych dzielnica zamieszkała przez imigrantów, raczej nędza z bidą. Lokalne, małe biznesy, wszyscy się znają. Ale apartamentowce rozrastają się jak pajęczynka moli i dociera do Hoxton powolutku pożerając teren, wdzierając się do środka modnymi knajpami i gigantem ubezpieczeniowym. Już nie okolica robotnicza, juz klasa średnia, aspiracyjna. 

Ale nie tylko o żarłocznym kapitalizmie jest to film. Jest również o tym co robi z ludźmi strach o przetrwanie, poczucie bycia wypychanym poza nawias. Jak budzi się gniew, ksenofobia, rozpada poczucie wspólnoty.

I o przemijaniu jest, o tym jak życie sobie ucieka i które obrazki zostają w głowie nawet po kilkudziesięciu latach. Piękne, smutne.

Bardzo piękny, subtelny, inteligentny film.

Tytuł oryginalny: The Street

Reżyseria: Zed Nelson

Anglia, 2019

język angielski

Obejrzane Docs Against Gravity 2020

Nieposłuszne [NH2018]

Momentami smutna komedia romantyczna z wykorzystaniem jakże widowiskowych motywów ortodoksyjnych Żydów i lesbijek. Śliczna i sprawna obsada, konkretna historia.

Obejrzeć można, nie będzie bolało z powyższym założeniem. Śladu „Fantastycznej kobiety” brak, nie mówiąc już o świetnej "Świętej rodzinie" - kto nie widział, koniecznie.

Po raz kolejny uważam, że niektórym reżyserom szkodzą wysokie budżety i chęć wywiązania się z nadziei pokładanych w nich przez przemysł filmowy.

Wielka Brytania, Irlandia, USA, 2017
Tytuł oryginalny: Disobedience

Reżyseria: Sebastián Lelio
Scenariusz: Sebastián Lelio, Rebecca Lenkiewicz

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 6 sierpnia 2018