Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bułgaria. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bułgaria. Pokaż wszystkie posty

piątek, 18 października 2019

Siostra [WFF 2019]



Mama i jej dwie córki maja małą manufakturę figurek, które sprzedają w przydrożnym sklepie. Jedna z nich sprzedając figurki opowiada kupującym niezwykłe historie ze swojego życia, które nigdy nie miały miejsca. Skłonność do konfabulacji ma od małego, jest dość wściekła, nie lubi swojego życia, nie czuje się w nim wygodnie. Jej matka też jest wściekła i swoja złość kieruje na dziewczynki. Siostry się trochę kochają, trochę nienawidzą. W takim kłębowisku damskich emocji pojawia się mechanik samochodowy i zaczyna się kino akcji/dramat psychologiczny/komedia pomyłek, ale wszystko w  nowo horyzontowym tempie. Rzecz dzieje się na bułgarskiej prowincji, na której z założenia nie dzieje się nic.

Dobra rzecz, hipnotyzująca główna bohaterka. Jej tło jest brudne, świńskie, język otoczenia jest parszywy, ale jej włosy w niezachwianą regularnością przecinają ząbki opaski. Jest skupiona, ma swój plan, swoją ideę, próbuje ja dopasować do świata otaczającego.

Pierwszy film tej reżyserki to „Pragnienie”, również dobra, klimatyczna pozycja.

trailer:
https://vimeo.com/358255161

Tytuł oryginalny: Sestra
Reżyseria: Svetla Tsotsorkova
Bułgaria, Katar 2019
język bułgarski

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2019


poniedziałek, 29 października 2018

Irina [WFF2018]


Bułgaria, biedna, biedaszyby pozwalają przetrwać zimę w cieple. Żeby pracować w barze, trzeba świadczyć usługi seksualne właścicielowi, żeby mieć dach nad głową, trzeba mieszkać z siostrą. I wódka się leje jak tylko może.

Ledwo wiążą koniec z końcem, ale następuje wypadek i tracą ostatnie źródło gotówki. Wtedy Irina postanawia zostać surogatką.

Oszczędnie opowiedziana historia, świetna filmowo, świetnie zagrana. Znowu na szali los kobiecy, los biednych, macierzyństwo, małżeństwo.

Nagroda Jury Ekumenicznego Warszawskiego Festiwalu Filmowego 2018


Bułgaria, 2018
Tytuł oryginalny: Ирина
Reżyseria:  Nadejda Koseva
Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018

poniedziałek, 2 lipca 2018

Hristo [WFF 2016]


Pierwszy film na tym festiwalu [Warszawski Festiwal Filmowy 2016], który mną wstrząsnął.

Hristo, Bułgaria, chłopak ma 18 lat, ma pracę, pomieszczenie w piwnicy, które nazywa mieszkaniem. Za wszelką cenę chce żyć jak normalni ludzie, mieć swoje mieszkanie, żonę, pracę, nie chce wrócić na ulicę na której całkiem niedawno był. 

Wstrząsająca i genialnie pokazana historia walki na śmierć i życie o przetrwanie, o nieutonięcie, rozpacz, desperacja, samotność, rozpaczliwe chwytanie się każdej deski ratunku. I co krok ściana nie do przejścia. Prawdopodobieństwo, że mu się uda, jest jak szansa na przeżycie kaczki, która przekracza Puławską na wysokości Wyścigów.

Ma ten film coś nowohoryzontowego w sobie, ale w tym najlepszym tego słowa znaczeniu, bohater ma coś z Tsai Ming LIangowych samotnych nieszczęśników.
Rewelacja, mam nadzieję, że festiwale go docenią, bo nie ma szansy u zwyczajnej publiczności.




Bułgaria, 2016
Reżyseria: Grigor Lefterov, Todor Matsanov

Scenariusz: Grigor Lefterov
Nagroda Młodych Krytyków na WFF 2016

Film obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym w październiku 2016 r.