Pokazywanie postów oznaczonych etykietą współczesne niewolnictwo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą współczesne niewolnictwo. Pokaż wszystkie posty

sobota, 13 stycznia 2024

Szef, anatomia przestępstwa [Warszawski Festiwal Filmowy 2014]

 


Hermogenes nie umie czytać, utyka, Może wykonywać tylko najgorsze prace i też nie wszystkie ze względu na swoją nogę. Pracuje przy wycince lasu, ale żona chciałaby dla nich czegoś więcej, więc jadą do miasta w poszukiwaniu lepszego życia. To lepsze ma się zacząć w sklepie mięsnym. Szef zarządza kilkoma sklepami, a jego żona ma osobny pokój na ubrania. Szef wie, że trafił szóstkę w totka zatrudniając kogoś kto jest zupełnie bezbronny, ten ktoś będzie wykonywał wszystkie polecenia z pokorą. Jakiego gwałtu na jednostce można dokonać w sklepie mięsnym? No nie wymyśliłabym. 


Film o współczesnym niewolnictwie, o bezwględnym systemie, który nie ogląda się na maluczkich o tym co będzie jeśli dociśniesz człowieka o jeden raz za dużo.


Film opowiada prawdziwą historię i jest moim pierwszym w życiu doświadczeniem thrillera na zapleczu mięsnego nie związanego z obróbką ludzkiego ciała. Mroczny, duszący, bardzo dobry.



Tytuł oryginalny: El patrón, radiografía de un crimen
Reżyseria: 
Argentyna 2014


Dostępne na Netflixie


niedziela, 20 października 2019

Za morzem [WFF 2019]


Filipinki są często zatrudnianymi za granicą służącymi. Wyjeżdżają na kontrakty trwające 2 lata, dla ich dalszej „kariery” dobrze jest jeśli nie wrócą przed końcem kontraktu, bez względu na to co je czeka w miejscu zatrudnienia. 

Poznajemy w ośrodku szkoleniowym, który uczy je jak służyć innym. Poza praktycznymi umiejętnościami szkoli je też z zakresu niewolniczej dyplomacji, czyli jak wybrnąć z poniżających sytuacji z gospodarzami, z zakresu obronności, czyli co zrobić jeśli ktoś chce Cię zgwałcić, ostatnia rada brzmi: „nie dźgnij go nożem, ani nie zabij w żaden inny sposób”, z psychologii, jak nie ulec częstym w tej profesji myślom samobójczym.

Służące są w wieku rozrodczym, więc na ogół zostawiają w domu dzieci, dzieci często nie rozpoznają swoich matek po powrocie. Matki nie są pewne czy dzieci są odpowiednio zadbane, czy ludzie, którym je powierzyły na czas wyjazdu wywiązują się ze swoich obowiązków, nie wiedzą też często na co przeznaczane są pieniądze wysyłane rodzinie.

Ładnie, starannymi kadrami, odrobinę nowo horyzontowo zrealizowany film o współczesnym niewolnictwie.

Nagroda Warszawskiego Festiwalu Filmowego w kategorii dokument



Tytuł oryginalny: Overseas
Reżyseria: Sung-A Yoon
Belgia, Francja 2019
język filipiński, angielski

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2019