Irina [WFF2018]

Bułgaria, biedna, biedaszyby pozwalają przetrwać zimę w cieple. Żeby pracować w barze, trzeba świadczyć usługi seksualne właścicielowi, żeby mieć dach nad głową, trzeba mieszkać z siostrą. I wódka się leje jak tylko może.

Ledwo wiążą koniec z końcem, ale następuje wypadek i tracą ostatnie źródło gotówki. Wtedy Irina postanawia zostać surogatką.

Oszczędnie opowiedziana historia, świetna filmowo, świetnie zagrana. Znowu na szali los kobiecy, los biednych, macierzyństwo, małżeństwo.

Nagroda Jury Ekumenicznego Warszawskiego Festiwalu Filmowego 2018

Bułgaria, 2018

Tytuł oryginalny: Ирина
Reżyseria:  Nadejda Koseva
Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018

Kobieta pracująca [WFF2018]

Mąż otwiera restaurację, która nie może się rozkręcić, żona dostaje propozycję świetnej pracy, ale w nielimitowanych godzinach, już to jest niezbyt ok, lepiej by było gdyby poszła do gorszej pracy, ale tak, żeby móc dzieci odbierać z przedszkola. Idzie do pracy, tam jest szef, lepiej się zna na tym jak powinna się ubierać, czesać, nie omieszka jej podszkolić w temacie. Wraca do domu, tam jest mąż, który tez ma dla niej, głupiej parę dobrych rad i wytycznych.
Szef sunie z wywalonym bebechem, w lekko rozchełstanej koszuli, ona popierdala w starannym koczku, opiętej spódnicy i obcasikach.

Całe życie drepce, żeby wszystkich zaspokoić.

Co powinna zrobić jak szef okaże się mieć lepkie łapki? Przecież stara się robić co do niej należy, a jak nie wychodzi to jest jej wina.

Ładna opowieść o pięknej, zgnojonej kobiecie. Tylko nie tak gnojonej, że przemoc domowa, tylko tak normalnie, cywilizowanie, po prostu ma się postarać.

Izrael, 2018

Tytuł oryginalny: Isha Ovedet 
Reżyseria:  Michal Aviad
Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018