Strefa interesów

 

Ten film przenosi do piekła, w sposób boleśnie zgrabny. Nie wiedzieć czemu jest to trudniejsze niż wszelkie inne obrazy gdzie piekło widać. Ten pokazuje je nie wprost, nie przez tłum ludzkich szkieletów w pasiakach pędzonych do gazu, ale przez biel suszących się obrusów, kwitnące kwiaty w zadbanym ogrodzie i kokardy wplecione w warkoczyki dziewczynek. Auschwitz z perspektywy wymuskanego domu Hessego. Syn Szawła prowadził nas przez środek w rozpaczliwym biegu, żeby pogrzebać dziecko, Strefa interesów trzyma nas za murem.

Ten film dusi, przygniata, zatyka, ogłusza. 

A do tego genialna Sandra Hüller, którą kocham miłością bezwarunkową od czasu Toni Erdmann

Tytuł oryginalny: The Zone of Interest

Reżyseria: Jonathan Glazer

Wielka Brytania, Polska, USA, 2023

Obejrzane w kinie Muranów

Babi Jar. Konteksty [MDAG 2022]

 

W ciągu dwóch dni września 1941 roku w wąwozie Babi Jar pod Kijowem zabito ponad 33 tysiące Żydów. Reżyser pokazuje nam najpierw okupacje niemiecką, potem radzieckie „wyzwolenie” tamtych terenów i procesy powojenne. 

Ponad 2 godzinny film składa się wyłącznie z materiałów archiwalnych i jest to doświadczenie niezwykłe. Nie ma narratora, ani muzyki, widzimy tylko to co zarejestrowała kamera. Nie da się tego doświadczenia z niczym porównać. Zanurzamy się w tamten okres, jesteśmy świadkami wydarzeń. Hipnotyzujący, piękny w warstwie filmowej, przerażający w opowiadanych wydarzeniach. Dla mnie zdecydowanie kinowy.

Tytuł oryginalny: Babi Yar. Context

Reżyseria: Siergiej Łoźnica

Ukraina, Holandia, 2022

język: ukraiński, rosyjski, polski, niemiecki

Obejrzane na 19 Millenium Docs Against Gravity 2022

Malowany Ptak [WFF 2019]

Bella Tar meets Bałabanow & Smarzowski. „Róża” to przy Ptaku komedia romantyczna. Tutaj czerwone lampki ostrzegawcze, kto nie chce, nie lubi, nie może takich rzeczy oglądać, niech nie wpada na pomysł oglądania.

Żydowski chłopiec idzie przez piekło i spotyka każde zło świata jakie możemy sobie wyobrazić, okrucieństwo, dewiacje seksualne, poziom zaawansowany. To piekło, to wsie Europy Wschodniej podczas drugiej wojny światowej. A taka wieś to chuć, wódka, przemoc, walka o przetrwanie, ciemnogród. Podczas swojej tułaczki czasem trafia na śladowe ilości dobra. Nawet trafia na miłość w tym piekle. Nabiera wiedzy z zakresu ideologii szamańskiej, Jezusa Chrystusa i komunizmu. 

Czarno biały, z cudowną, mroczną wsią, lasami, wodami, wszystkim, piękne kadry, małe chatki i zło w każdym zakątku najpiękniejszego obrazka.

3 godziny, wychodzi się przeprasowanym z napięcia i bardzo intensywnych kadrów, tam nie ma oddechu, a jak jest, to czai się za nim jeszcze większe zło. Ma ogromną odwagę, siłę i piękno w obrazie piekielnym.

Tytuł oryginalny: The Painted Bird
Reżyseria: Václav Marhoul
Czechy, Słowacja, Ukraina 2019
język czeski, niemiecki, rosyjski

Świadectwo [WFF 2017]

Jeden dzień festiwalu zakończyłam filmem o żydowskich kościach niepogrzebanych, kolejny dzień zaczęłam słoweńskimi kościami, których nikt grzebać nie chce.

Rabin za punkt honoru przyjął odnalezienie zbiorowej mogiły żydowskiej w małym, austriackim miasteczku. W zasadzie nikt tych kości znaleźć już nie chce, wszyscy chcą zapomnieć i rozbudować miasto. Na drodze swoich poszukiwań rabin natyka się na utajnione zeznania ludzi, którzy z miasteczkiem mieli coś wspólnego. Niezwykła opowieść o tym co z pamięcią robimy kiedy wspomnienie jest za trudne do udźwignięcia, jak potrafimy wcielać się w inne postaci, żeby nie musieć żyć z tym co w naszej pamięci, a kiedy traumą nie jest „tylko” ojciec alkoholik tylko holocaust dla spokoju możemy zrobić wszystko.  

Interesująca historia.

Tytuł oryginalny: Ha Edut
Reżyseria: Amichai Greenberg
Austria, Izrael, 2017

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2017

Wojna Anny [NH2018]

Córeczka Szawła, Ukraina, 1941, żydowska dziewczynka ukrywa się w budynku szkoły. Jest sama, musi być tak jakby jej nie było, musi przetrwać. Widzimy świat z jej perspektywy, czyli ciemność, cisza, samotność, śmiertelny strach, determinacja  i walka o przetrwanie, 

Film wycina, to mój ostatni seans na NH2018, mała sala, mało ludzi, po zakończeniu seansu w zasadzie nikt się nie rusza.

To mój ulubiony rodzaj filmów, skromnie, oszczędnie i mega pierdolnięcie. Koniecznie.

Aleksiej Fiedorczenko, jego poprzedni film to „Niebiańskie żony Łąkowych Maryjczyków”, zupełnie inny rodzaj kina, też bardzo dobry. Podobno film nawiązuje do dokumentu David, czyli mam na swojej liście nowy tytuł do obejrzenia.

Nie bójcie, ten idiotyczny lektor jest tylko w trailerze.

Rosja, 2018
Tytuł oryginalny: Voyna Anny

Reżyseria: Aleksiej Fiedorczenko
Scenariusz: Natalia Mieszczaninowa, Aleksiej Fiedorczenko

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 5 sierpnia 2018