Malarka i złodziej [DAG 2020]

Barbora Kysilkova jest czeską malarką, ucieka z przemocowego związku, mieszka w Norwegii ze swoim partnerem, malarstwo jest jej uzależnieniem.

Karl Bertil-Nordland jest heronistą, recydywistą, kradnie jej obraz z galerii.

Barbora przychodzi do sądu, widzi sprawcę kradzieży i jest zafascynowana oskarżonym.  Zaprasza go do swojej pracowni, rozmawiają, Karl zgadza się pozować malarce.

Nawiązuje się między nimi niezwykle interesująca relacja, którą obserwujemy z obu stron. Kto się kim opiekuje, kto komu ma więcej do zaoferowania, kto ma większy wgląd w siebie i kontakt z własnymi emocjami.

Niesamowity dokument, świetnie poprowadzony, doskonale opowiedziany, poruszający.

Tytuł oryginalny: The Painter and the Thief 

Reżyseria: Benjamin Ree

Norwegia, USA, 2020

język angielski

Obejrzane Docs Against Gravity 2020

Ból i blask

Starzejący się reżyser cierpi z bólu bo jest stary i chory, nie może pracować bo cierpi z bólu. Przebiega myślą ważne etapy swojego życia, Jak uroczą choć niełatwa bajke maluje swoje dzieciństwo, umieranie matki. Snuje się po wypasionym mieszkaniu, odrzuca zaproszenia na wydarzenia kulturalne, probuje herki, nie idzie do łóżka ze swoim starym chłopakiem.

Wizualnie jest cudownie, chciałabym posadzić kwiatki w takich starych puszkach (kto wie, gdzie kupię?), obsadowo jest bardzo dobrze, mały Almodovar jest najcudowniejszych chłopcem na świecie, malujący go wieśniak zalatuje starym, dobrym Almodovarem. Spokojna, melancholijna, gejowska historia o starości, przemijaniu, wspomnieniach i taki tam zestaw podstawowy tematów.

Nie sądzę, żeby było o co robić tyle hałasu, temu filmowi nie robi to dobrze. On jest dobry, poprawny, niczego zarzucić mu nie można i tyle, ani emocji nie niesie niezwykłych, ani nie ma żadnego pazura, nawet pazureczka. Nijak się nie ma do „Kiki”, „Kobiet na skraju”, czy „Wszystko o mojej matce”, "Kwiat mego sekretu". To jest tak jak kolejny Woody Allen, przyjemność jest, ale nie krzyczcie mi o arcydziele, wielkim powrocie mistrza czy takich tam. To jest dobry film i bardzo dobrze się go ogląda. Tyle.

Tytuł oryginalny: Dolor y gloria

Reżyseria: Pedro Almodóvar

Hiszpania 2019

język hiszpański

Po drugiej stronie [MDOG 2019]

Mocny, mięsisty, wciągający ohydny obraz white trashowej części społeczeństwa amerykańskiego.  Elektorat Trumpa, z pogardą odnoszący się do Obamy. Dwa obrazki, jeden to narkomani, na skraju bezdomności, nędza, degeneracja, przeżywający z dnia na dzień, gnijący upadek, obrazki od których chce się uciec. Krzyczą „kto się nami zajmie? nikogo nie obchodzimy”. Drugi to bardziej zadbani, zabezpieczeni wielbiciele broni maszynowej. Szykują się do wojny domowej.

Niesamowita moc obrazu, historie dzieją się blisko, nie czuć dystansu, tym potworniej boli siedzenie w klubie striptizem, czy na kanapie, gdzie mama z synem dają w żyłę, albo w wypróbowywaniu nowych karabinów maszynowych w lesie.

Patrzmy i myślmy w jakiej bańce żyjemy, takie szeregi społeczne nie tylko w Ameryce.

Reżyseria: Roberto Minervini
Francja, Włochy, 2015
Język angielski