Poeta [Nowe Horyzonty 2025]

 

Oscar w młodości wydał tomik poezji, znany i nagradzany. Od tamtej pory jest tylko wkurwiającym nieudacznikiem mieszkającym z mamą. Jego kumple, to heterycy w wieku średnim, którzy odnieśli sukces i wiedzą najlepiej. Skoro już musi zacząć zarabiać, no niech im będzie,  pracuje jako nauczyciel poezji. W jego klasie jest dziewczyna, która pisze świetne wiersze, ale nie marzy jej się kariera. Te światy zderzają się i powodują, że myślimy o tym co daje szczęście, czy musi nam się udawać, że nie musimy być tacy sami - wiekopomne odkrycie, but still :), że możemy coś wziąć od ludzi co nam uspokoi skołatane serduszko.

Pośmiałam się, popłakałam, bardzo się cieszę, że obejrzałam ten film.

Tytuł oryginalny: Un Poeta

Reżyseria: Simón Mesa Soto

Kolumbia 2025

Obejrzałam na Nowych Horyzontach 2025

Zhakować hejt [Docs Against Gravity 2025]

 

My Vingren, szwedzka dziennikarka śledcza infiltruje skrajną prawicę. Buduje fałszywe profile, wnika do grup, poznaje ludzi, analizuje systemy działania.

Nazywają ją dziewczyną z tatuażem, tylko w odróżnieniu od Lisbeth, My to filigranowa dziewczynka w okularach, która szpieguje wyznawców supremacji i innych upojnych haseł. Oczywiście nie jest to zajęcie bezpieczne. Jej odkrycia są porażające, a czasem absurdalnie zabawne. 

Film jest świetny, przerażający, ciekawy. Wygrał Tribecę w ubiegłym roku.

To moja absolutna idolka festiwalowa, dlatego nie mogłam nie zrobić sobie z nią fotki na Silent Disco <3

Tytuł oryginalny: Hacking hate

Reżyseria: Simon Klose

Szwecja 2024

Obejrzane na Docs Against Gravity 2025

Animal [Nowe Horyzonty 2024]

 

Grecki kurort all inclusive, a w nim grupa animatorów. Gwiazdą i przewodniczką stada jest Kalla, świetnie tańczy, ma niespożyte zasoby energii, zawsze się uśmiecha, nic jej nie może na scenie zaskoczyć, schodzi ze sceny i idzie w melanż, jest nie do zdarcia, aż do momentu kiedy zrani się w kolano. Ta rana powoduje rozszczelnienie uśmiechniętej zbroi, powolutku sypie się konstrukcja. Kurort w swoim absurdzie znudzonych turystów gapiących się na scenę, to obrazek jak z Trójkąta, tylko niskobudżetowego. Dimitra Vlagopoulou jest w swojej roli świetna, magnetyczna, wielowymiarowa. Intensywny film, świetne zdjęcia, doskonale zbudowana postać kobiety, która daje radę. Podobno reżyserka chciała zrobić film o rynku pracy w Grecji, ale ponieważ, jak to powiedział ktoś mądry, film należy do reżysera do momentu, kiedy pokazuje go publiczności, potem już należy do nas, to dla mnie ten film jest o kobiecie.

Reżyseria Sofia Exarchou

Grecja, Austria, Rumunia, Cypr, Bułgaria 2023

                                                    Obejrzane na Nowych Horyzontach 2024

Pióra [Nowe Horyzonty 2021]

Bieda, taka na granicy wysypiska śmieci, w zasadzie każdy fragment krajobrazu wyglada jak śmietnik, nawet lokalny bogacz jeździ samochodem z gąbką wystającą z tapicerki, no, ale jeździ i na benzynę ma. 

W centrum akcji jest kobieta, która wygląda jakby od otoczenia dzieliła ją gruba, pancerna szyba. Wykonuje polecenia męża, opiekuje się dziećmi, zamyka okno kiedy do mieszkania zaczyna lecieć dym z komina pobliskiej fabryki. Ona milczy, w zasadzie jej nie ma w tym wszystkim, przemieszcza się, wykonuje czynności, prawie nie mówi, nie okazuje uczuć, nic nie wiadomo. Mąż czasem przyniesie trochę luksusu, żeby przykryć nędzę i zapomnieć o niepłaconym czynszu. Potem dzieje się coś tajemniczego i teraz kobieta musi zawalczyć o byt, a do tego zaopiekować się kurą, która zajęła miejsce męża. Możliwości ma małe, do fabryki nie przyjmują kobiet, do sprzątania się nie nadaje. Kombinuje jak może.

Przedziwny film, ujął mnie tym nieludzkim brudem wszystkiego, tym przepychaniem się kobiety nieobecnej przez rzeczywistość i elementami brudnej bajki.

Skojarzenia filmowe: Hristo, Tato

MFF w Cannes, Tydzień Krytyki 2021 – Główna Nagroda

Nowe Horyzonty 2021 - Wyróżnienie Jury

Tytuł oryginalny: Feathers

Reżyseria: Omar El Zohairy

Egipt, Holandia, Grecja, Francja, 2021

język arabski

Obejrzane na Nowych Horyzontach 2021