Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Robin Campillo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Robin Campillo. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 30 lipca 2018

Letnia szkoła życia [NH2018]



La Ciotat to miasto portowe, kiedyś tętniące życiem. Teraz w stoczni wśród nieruchomych dźwigów maluje się luksusowe jachty. Po mieście bez przyszłości szwenda się młodzież, że użyję słowa za którym wlecze się prawicowy smrodek, „multikulti”. Dostają szansę pracy ze znaną pisarką nad kryminałem, wspólnie piszą książkę, która zostanie opublikowana.

Laurent Cantret zrobił bardzo dobry film „Klasa” i klimat obu filmów jest podobny.

Interesujące, prawdziwe, wciągające studium wybuchania konfliktów, niechęci międzyludzkich opatrzonych potem etykietą ksenofobii. Bardzo ciekawe rozmowy, awantury, obserwacje. Do tego dojrzewanie, seksualność. 

Z ciekawostek w La Ciotat nakręcono jeden z pierwszych filmów „Wjazd pociągiem na stację w La Ciotat” Braci Lumiere

Warto.




Francja, 2017Tytuł orginalny: L'atelier
Reżyseria: Laurent Cantet
Scenariusz: Robin Campillo, Laurent Cantet


Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 27 lipca 2018

sobota, 30 czerwca 2018

120 uderzeń serca [NH 2017]


Lata 90-te, Paryż, epidemia AIDS. Grupa aktywistów Act Up próbuje zmusić do działania rząd i koncerny farmaceutyczne. Rząd wykonuje nibydziałania, koncerny pracują nad podniesieniem cen leków, które wprowadzą, a ludzie umierają. Cudowny moment na to, żeby łeb podnosiły wszelkie homofobiczne uprzedzenia, czyli kara boska, choroba gejów etc. Rządy pieniądza jak nigdy robią niezwykłe wrażenie, po jednej stronie śmierć w stolicy mody, czyli nie w okolicach równika, w krajach objętych wiecznym konfliktem wojennym czy strefą głodu, tylko w środku cywilizacji, a po drugiej przestronne sale konferencyjne, faceci w nieskazitelnych garniturach wciskający marketingową gadkę, która usprawiedliwa nieudzielanie pomocy umierającym. 

Uniwersalne. Widzimy tamte czasy, działania aktywistów (bardzo ciekawe dyskusje na temat podejmowanych akcji, walki wewnętrzne) i love story ze śmiercią w tle. Bardzo nastrojowy homoseksualny klimat, poczucie humoru. Jest wzruszający, wstrząsający, spłakać się można. Polecam.




Francja, 2017
Scenariusz i reżyseria: Robin Campillo
Grand Prix, Nagroda Specjalna i nagroda FIPRESCI na MFF w Cannes w 2017 r.

Obejrzany na 17. MFF Nowe Horyzonty w sierpniu 2017 r.