Tehaczapi [Millenium Docs Against Gravity 2024]

 

Wiara, nadzieja, miłość, odrobina współczucia i projekt, który angażuje i daje satysfakcję, a wszystko to w amerykańskim więzieniu o zaostrzonym rygorze. Podziarane chłopaki z naprawdę solidnymi wyrokami najpierw dają sobie robić portrety, a potem razem z ekipą wyklejają swoimi zdjęciami więzienne boisko do koszykówki. W tle nieprawdopodobny system amerykańskiego sądownictwa, który znakomicie zapełnia na długie lata prywatne więzienia. JR wchodzi w bliską relacje z więźniami, ale nie zmusza ich do wiwisekcji, a uczestnictwo w projekcie daje im energię, żeby unikać więziennych kłopotów i z odrobiną wiary spojrzeć w swoją przyszłość. Mój ulubiony fragment filmu dotyczy pewnego kontrowersyjnego tatuażu :)

Ładny film, dobrze się ogląda, a zdjęcia JR zawsze robią wrażenie.

Reżyseria: JR

USA, Francja 2024

Obejrzane na Millenium Docs Against Gravity 2024

107 matek [Nowe Horyzonty 2022]

 

Odessa, więzienie dla matek, które urodziły w więzieniu. Do trzeciego roku życia mogą opiekować się dziećmi na miejscu, potem muszą je oddać. 

Film jest oparty na prawdziwych historiach więziennych. Jest opowiedziany w czysty sposób, bez ozdobników, takim historiom nie potrzeba żadnych ozdobników. Część obsady wygląda na naturszczyczki i to robi wrażenie. 

O ciężkich kolejach losu kobiecego, o kobiecej solidarności, o nieobecnych mężczyznach.

Z tego filmu pochodzi najpiękniejszy cytat tego festiwalu. Z listu jednego z mężczyzn do skazanej: „Kocham Cię tak, że mój chuj za Tobą płacze”

Tytuł oryginalny: Цензорка

Reżyseria: Péter Kerekes

Ukraina, Czechy, Słowacja 2022

język ukraiński, rosyjski

Obejrzany na Nowych Horyzontach 2022

Proceder [WFF 2019]

Życiorys Chady to gotowy scenariusz na kino akcji/społeczne/psychologiczne. Wszystko tam jest. Ulica, mafia, trudne dzieciństwo, rap uliczny, używki, wzloty i solidne, wielokrotne upadki. 

Świetne zrealizowana historia, 137 minut, których nie czuć. Poruszające, ciekawe, prawdziwe. Dobre dialogi, obsada, gra. 

Jeśli ktoś lubi takie klimaty, to oglądać koniecznie.

Tytuł oryginalny: Proceder

Reżyseria: Michał Węgrzyn

Polska 2019

Obejrzane na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2019

Noc przez dwanaście lat [WFF]

Urugwaj, od 1972 rządzi junta wojskowa. Członkowie Tupamaros, partyzantki opozycyjnej, siedzą w więzieniu, w obawie przed reakcja społeczeństwa nie skazują ich na śmierć, ale dla trzech przygotowali szczególny rodzaj uwięzienia,. Odosobnienie, bez snu, jedzenia, wody, torturowani, pozbawieni możliwości kontaktu z rodziną, przewożeni w kapturach na głowach, dręczeni. Spędzają tak 12 lat. Jednym z nich jest legendarny prezydent Urugwaju Jose Mujica, bohater dokumentu Pepe Mujica. https://panikazia.blogspot.com/2018/10/pepe-mujica-dag.html

Film jest klasycznie poprowadzony, prosty, wstrząsający.

Hiszpania, Urugwaj, Argentyna, Francja, 2018

Tytuł oryginalny: La Noche de 12 años
Reżyseria: Álvaro Brechner
Obejrzany na Warszawskim Festiwalu Filmowym 2018