Do granic

 

Elena wygrała wizę do Stanów i jedzie tam w poszukiwaniu nowej przyszłości ze swoim narzeczonym Diego. Ona jest tancerką tańca współczesnego, z Barcelony, on jest urbanistą, z Wenezueli.

Długi lot, docierają na lotnisko, sprawdzanie dokumentów ma być czystą formalnością, ale nie jest. Zostają zasypani osobistymi i wyprowadzającymi z równowagi pytaniami. Dla Eleny wyprawa do Stanów to próba zbudowania życia w nowym miejscu, dla Diego to ucieczka z Wenezueli, w której nie da się żyć. Niekończące się pytania wwiercają się w najbardziej bolesne elementy ich układanki.

Bardzo ciekawy film, świetnie zrobiony, trzyma w napięciu i emocjonalnym drżeniu. A temat o tym świecie podzielonym boleśnie.

Tytuł oryginalny: Upon Entry (La llegada)

Reżyseria: Alejandro Rojas, 

Juan Sebastián Vasquez

Hiszpania, 2022

Pamięć jest wieczna [Millenium Docs Against Gravity 2024]

 

Najpiękniejszy film o kochaniu człowieka.

Najpiękniejszy film o opiekowaniu się człowiekiem. 

Najpiękniejszy film o bliskości.

Najpiękniejszy film o tym co ważne.

Najpiękniejszy film o odchodzeniu. 

Paulina Urrutia i Augusto Góngora, ona jest aktorką i była ministra kultury i sztuki w Chile, on był dziennikarzem telewizyjnym, autorem książek o kolektywnej pamięci narodu. I to właśnie w pamięć uderza choroba. Po 7 latach związku Augusto dostaje diagnozę.

Mamy tu kilku bohaterów kobietę, mężczyznę i bardzo dużo książek. Alzheimer powoli zabiera mózg, zabiera człowieka jakim był wcześniej, a Paulina za wszelką cenę próbuje ze złośliwych łap choroby wyrwać jeszcze trochę pamięci, jeszcze trochę obecności. Sposób w jaki walczy o swojego mężczyznę, jak znajduje radość w tym życiu drobnych i większych upadłości, jak udaje im się odnajdywać bliskość jest nieprawdopodobnie wzruszające i piękne.

Z drugiej strony jest Augusto, któremu choroba zabiera zrozumienie i wspomnienia. On z kolei łagodnie poddaje się czułości Pauliny, ale czasem zapomina tak bardzo i popada w rozpacz, bo boi się, że znikną jego książki.

Augusto umiera 3 miesiące po europejskiej premierze filmu.

Zryczałam się jak norka, czego i Wam życzę :)

Tytuł oryginalny: La memoria infinita

Reżyseria: Maite Alberdi

Chile 2023

Obejrzane na Millenium Docs Against Gravity 2024

Między nami [DAG 2020]

Trzy pary rozmawiają, losują pytania i zadają je sobie nawzajem. Trochę jak terapia, rolę terapeuty pełni pudełeczko z pytaniami. Powstaje obraz tego co między nimi. Subtelne, inteligentne, smutne.

Trochę może stronniczy wybór par, panowie delikatnie mówiąc rysują się dość słabo. A z drugiej strony każdy ma w tym filmie lusterko swoich odczuć, więc może niekoniecznie.

Ciekawe, polecam.

Reżyseria: Dorota Proba

Polska 2020

język polski

Obejrzane na Dogs Against Gravity 2020

Popołudnie [NH2016]

Tsai 

Koniecznie! Dla wszystkich, którzy go lubią.

Tym razem Tsai i jego obowiązkowy aktor siedzą i rozmawiają, tzn Tsai mówi, a Lee Kang-sheng w zasadzie milczy, ponieważ jest tym samym człowiekiem jakim jest w filmach Tsaia.

We wszystkich filmach Tsaia razem wziętych nie padło tyle słów co w tej rozmowie, jest ciekawa, wartka, emocjonalna. Jestem pełna podziwu, że taki wielki reżyser tak bardzo się odsłania. I jest zabawnie. Dowiecie się ciekawych rzeczy 


Opis festiwalowy

Tytuł oryginalny: Na ri xia wu
Reżyseria:  Tsai Ming-liang
Taiwan, 2016
Język chiński

Obejrzane: Nowe Horyzonty 2016

Cała przyjemność po mojej stronie [NH 2016]

O związku między kobietą, a mężczyzną, się zaczyna, się psuje, takie tam koleje losu, naturalistyczny, leniwy, poruszający. Polecam. 

Miałam po nim taką myśl, że nie jestem fanem pornografii w kinie, tzn jak idę na "Love" to wiem co robię i kupuję te wytryski na dużym ekranie, ale jak idę na film po prostu to mam problem z oglądaniem stojących penisów męskich i onanizujących się aktorów, ja wszystko rozumiem, prawda jest w tym i temperaturę podnosi, ale ja nie muszę aż tak bardzo intymnie zaglądać ludziom, tzn nic to nie wnosi, a zaglądaniem jest. I miałam taką myśl, że tylko mężczyźni są tak brutalnie podglądani, bo im stać musi, ale w kolejnym filmie oglądałam łechtaczki w konkretnej ekspozycji, co prawda trudno powiedzieć czy podniecone, czy nie, ale były i poród, też na zbliżeniu:) Więc zwracam honor, kobiety też się do podglądać zbyt.

Tytuł oryginalny: El placer es mio
Reżyseria: Elisa Miller
Meksyk, 2015
Język hiszpański

Obejrzane na Nowych Horyzontach 2016