Złodziejaszki [NH2018]

Poznajemy rodzinę, mieszkają w jakiejś ciasnej przybudówce do czegoś, ciężko pracują, trochę kradną w sklepach. Są dla siebie dobrzy, dają sobie ciepło, wsparcie, uczucie, bardzo dobre ludzkie stadko, choć nie idealne.. Na pozór normalna rodzina, ale co to znaczy „normalna”, co to znaczy „prawdziwa”? Czy to ważne, że kradniesz, albo występujesz za szybką dla panów? Czyni cię to lepszym? Gorszym? Musisz urodzić dziecko, żeby być jego matką? Czy najlepsze co możesz zrobić dla dziecka to zatrzymać je dla siebie?

Przeszywające sceny miłości, bliskości, czułości. 

Subtelny, nieoczywisty, prosty, łagodny, głęboko poruszający. Wybitny.

Szwecja, Japonia, 2018
Tytuł oryginalny: Manbiki kazoku

Reżyseria: Hirokazu Koreeda
Scenariusz: Hirokazu Koreeda

Nagrody: MFF w Cannes 2018 - Złota Palma

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 2 sierpnia 2018

Wiatr buszujący w jęczmieniu

Ken Loach, Irlandia, lata XX, brytyjski okupant, IRA. Walka z uciskającym od punktu wyjścia, czyli Irlandczycy są traktowani we własnym kraju jak podludzie, przez nieporadne tworzenie oddziałów partyzanckich, na początku wyposażonych w kije, dopiero potem w pistolety i karabiny, aż do porozumienia, które jest zgniłym kompromisem i wtedy zaczyna się faktyczna wojna domowa, gdzie brat zabija brata. Wszystko co interesujące w takich konfliktach jest, jak u Smarzowskiego, nie ma „jak to na wojence ładnie”. Ogląda się to dość poetycko i może ten nastrój do mnie nie przemówił. Więc dla mnie to film, który powinno się obejrzeć, ale nie zakochałam się.

Wielka Brytania, 2006
Tytuł oryginalny: The Wind That Shakes the Barley
Reżyseria: Ken Loach
Scenariusz: Paul Laverty
Złota Palma na MFF Cannes 2016; Europejska Nagroda Filmowa 2006: Najlepszy europejski operator roku - Barry Ackroyd

Ukryte [NH 2016]

Moja zaległość filmowa z powodu bana, który założyłam na Haneke po "Pianistce" :-)

Rodzina, klasa średnia, komfort, spokój, stabilizacja, ktoś zaczyna ich obserwować i przysyłać niepokojące kasety video. Przesyłki zmuszają mężczyznę do konfrontacji z przeszłością. Klimat thrillera, ale bez finałów. Klasa średnia, prywatność, dzieciństwo, algierski wrzód na francuskiej historii. Wybitne oczywiście.

Francja, 2005
Scenriusz i reżyseria: Michael Haneke
W rolach głównych: Daniel Auteil i Juliette Binoche
Haneke zdobył za ten film trzy nagrody na MFF Cannes 2005: Złotą Palmę za reżyserię, Nagrodę Jury Ekumenicznego i Nagrodę FIPRESCI. Film otrzymał też 5 Europejskich Nagród Filmowych, w tym za film roku, dla reżysera i aktora (Daniel Auteil).

Obejrzany na MFF Nowe Horyzonty 2016

Ja, Daniel Blake

Wdowiec, stolarz ma zawał i nie może zbyt szybko wrócić do pracy, musi wystąpić o zasiłek, w zasiłkowni poznaje młodą matkę z dwojgiem dzieci, która też ma pod górkę.

Ładny, lewacki Loach, poruszył mnie, nie porwał, ale poruszył, tym jak człowiek, który robi wszystko jak należy może łatwo przepaść w systemie, który go jakoś bardzo nie kocha. Wystarczy odrobina samotności, jakiś obszar w którym słabo się poruszamy, zbiegi okoliczności, ludzie po drodze.

Nowe Horyzonty miały różne opinie, było naśmiewanie się z naiwności i takie tam różne. Prosty jest, nie powiem, ale ma to swój urok, skończyłabym go chwilę wcześniej i zrobiłby na mnie mocniejsze wrażenie.

Wielka Brytania, 2016
Reżyseria: Ken Loach
Scenariusz: Paul Laverty
Złota Palma za najlepszy film na MFF Cannes 2016

Obejrzany w listopadzie 2016 r. w Kinie Luna w Warszawie

Zimna wojna

Piękne kadry, świetne dialogi, fajny kawałek historii, żadnej cepeliady, czujne, inteligentne, ładne. 

Niestety wątek romansowy nie zrobił mi nic, może poza lekkim zniecierpliwieniem. Niby wszystko dobrze, na świecie zimna wojna, w związku też, ale jakoś nabzdyczona Zula, superprzystojny Wiktor, rozmawiają jakoś tak jak u Garella, którego nie lubię.

Na bank ten film zobaczyć trzeba, na dużym ekranie koniecznie. Muzyka, obraz, wszystko, tylko szarpać, to on nie szarpie. „Ida” i „Lato miłości” zdecydowanie zrobiły mi więcej, ale piękny on jest, jest na co patrzeć.

Polska, 2018
Reżyseria: Paweł Pawlikowski
Scenariusz: Paweł Pawlikowski, Janusz Głowacki
Zdjęcia: Łukasz Żal
W rolach głównych: Joanna Kulig, Tomasz Kot, Borys Szyc, Agata Kulesza
Film otrzymał Złotą Palmę dla najlepszego reżysera na MFF Cannes 2018.


Obejrzane 17 czerwca w kinie Muranów